Ace of Diamond · Drama CD translation

[DnA] แปล : ดราม่าซีดีในซิงเกิ้ล GET TO THE TOP [Part 1]

หลังจากตามหามานาน  ในที่สุดก็มีคนส่งให้เสียที ;___;

เมย์คุงน่ารักมากค่ะ  แต่ไม่นึกว่ามาสะซังจะเอ๋อขนาดนี้…

(ปล.ตอนนี้ติ่งเพลงเมย์คุงมากค่ะ  คาจิคุงร้องได้เท่มาก  งื้อออออออ)

แปลจาก Original Drama CD จากซิงเกิ้ลคาแรกเตอร์ซองของเมย์ค่ะ

เนื่องจากฟังจับใจความเองทั้งหมด  ดังนั้นหากมีข้อผิดพลาดต้องขอโทษล่วงหน้าและช่วยบอกจุดที่ผิดด้วยนะคะ


(เมย์เข้ามาในห้อง)

 

เมย์ : คุณมาสะอยู่มั้ย?

ฮาราดะ : อ้ะ (รีบซ่อนบางอย่าง) มะ…เมย์เหรอ

เมย์ : เอ๊ะ…อย่างกับเมื่อกี๊คุณมาสะ…

ฮาราดะ : เปล่า  ไม่มีอะไร…

เมย์ : โกหก!  เมื่อกี๊แอบซ่อนอะไรอยู่ใช่ไหม!?

ฮาราดะ : เปล่า

เมย์ : เหมือนจะถืออะไรอยู่ด้านหลังด้วยนี่!?

ฮาราดะ : เปล่าถืออะไรซะหน่อย

เมย์ : ไม่ได้นะ  เอ้า!  เอาให้ดูหน่อย! (เข้าไปแย่ง)

ฮาราดะ : หยุดนะ  เมย์!

เมย์ : เอ้า!…..(หยิบอะไรบางอย่างออกมา)  เฮ้ยยยย!

ฮาราดะ : เฮือก…

เมย์ : …คุณมาสะ  นี่มัน…

ฮาราดะ : มะ…ไม่ใช่นะ…เมย์…นี่น่ะ…

เมย์ : จะมาบอกไม่ใช่ได้ไงก็นี่–

ฮาราดะ : เปล่านะ…คือ…

เมย์ : นี่มัน…ไอ้นั่นละสินะ

ฮาราดะ : อึ๊ก

เมย์ : ของที่จะมาอยู่ตรงนี้ไม่ได้ใช่มะ

ฮาราดะ : เอ่อ…จะว่างั้นมันก็ใช่อยู่หรอก…แต่ก็ไม่ใช่ของชวนละอายซะหน่อย…

เมย์ : ก็เพราะมีจุดน่าละอายก็เลยซ่อนไม่ใช่เรอะ  ถ้าไม่ใช่ก็ไม่เห็นจะต้องซ่อนเลย!

ฮาราดะ : อะ…อึก…

เมย์ : ไม่น่าเชื่อเลย!  ว่าคุณมาสะจะเป็นคนทำเรื่องแบบนี้!

ฮาราดะ : …ขอโทษ  ช่วยลืมเรื่องนี้ไปเถอะ

เมย์ : ประเด็นมันไม่ได้อยู่ตรงนั้นซะหน่อย  นี่มันปัญหาเกี่ยวกับความเชื่อใจของฉันต่อคุณมาสะนะ!

ฮาราดะ : อึก…ถ้าว่างั้นแล้ว….

 

(คาร์ลอสเข้ามาในห้อง)

 

คาร์ลอส : เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ  ทำไมเสียงดังจัง

เมย์ : คาร์ลอส!  ฟังฉันหน่อยสิ!  คุณมาสะน่ะน้า

คาร์ลอส : นั่นมัน…ไอ้นั่นน่ะนิตยสารในห้องอาหารเหรอ

เมย์ : ก็ใช่น่ะสิ  ดูดิ  ตรงนี้มีคำว่า (ไม่แน่ใจว่าอะไร) เขียนด้วยปากกาเมจิกไว้ด้วย!

คาร์ลอส : รู้สึกว่าไอ้นั่น…

เมย์ : ทุกคนอยากอ่านตอนวันวางแผงเลยจะแย่งกันอ่าน  ก็เลยกำหนดกันว่าห้ามนำออกจากโรงอาหารใช่ม้า!?

คาร์ลอส : อ๋อ  ตั้งกฎกันว่าให้อ่านในห้องอาหารจนกว่าฉบับต่อไปจะวางขายละสินะ…แล้วทำไมถึงมาอยู่ในห้องคุณมาสะได้?

เมย์ : ยึดไว้อ่าน! คนเดียว! ในนี้ไง!  ทุกคนก็อยากอ่านแท้ ๆ!!

ฮาราดะ : มะ…ไม่ใช่นะเมย์!  นี่น่ะ…

เมย์ : อะไรไม่ใช่ละห้ะ

ฮาราดะ : เอ่อ…คือ…

เมย์ : คุณมาสะคือกัปตันใช่มะ  กัปตันจะมาละเมิดกฎของหอเองไม่ได้นะ!

 

(นิ่งไปสักพัก)

 

คาร์ลอส : เอาน่า  เมย์  ฟังที่กัปตันจะพูดหน่อยสิ

เมย์ : ไม่อยากฟังข้อแก้ตัวหรอกนะ!

คาร์ลอส : (ถอนหายใจ)  อย่าพูดแบบนั้นสิ

เมย์ : แต่ว่าอ้ะ…

คาร์ลอส : ทำไมถึงเอามาเหรอครับ

ฮาราดะ : เรื่องนั้น…ตอนแรกก็อ่านในห้องอาหารน่ะ  แต่ระหว่างอ่านจู่ ๆ ก็นั่งคิดเรื่องอื่นขึ้นมา…

คาร์ลอส : เรื่องอื่น?

ฮาราดะ : ก็  ว่าจะให้ขว้างลูกยังไงในการซ้อมแข่งวันพรุ่งนี้น่ะ  เผอิญนึกออกว่าเคยได้ยินเรื่องไม้สี่ของฝ่ายนั้นเป็นพวกปรับการตีตามลูกพลิกแพลงได้น่ะนะ

เมย์ : เอ๊ะ?

คาร์ลอส : แล้ว?

ฮาราดะ : ใช้ลูกพลิกแพลงเป็นลูกล่อขว้างออกไปข้างนอก  แล้วสุดท้ายใช้ลูกตรงเข้าด้านใน  เพราะลูกเชนจ์อัพมีความเสี่ยงจะลอยสูงขึ้นด้วยใช่ไหมละ

คาร์ลอส : เอ่อ…ไม่ใช่เรื่องให้ขว้างลูกน่ะครับ…

ฮาราดะ : อะ…อ้อ  นั่นสินะ  หลังจากนั้นก็จำไม่ค่อยได้ว่าเป็นไง  พอกลับมาที่ห้องก็ถือไอ้นี่กลับมาด้วยแล้วน่ะ

เมย์ : อ่อ…

คาร์ลอส : อ้อ…แบบนี้นี่เอง

เมย์ : คุณมาสะเนี่ยเป็นแบบนั้นเสมอไม่ใช่เหรอ  พอคิดเรื่องเบสบอลก็หมกมุ่นจนไม่รู้ว่ารอบข้างเป็นไงเนี่ย

ฮาราดะ : อะ…เหรอ

เมย์ : ก่อนหน้านี้ก็คิดเรื่องตีลูกระหว่างเดินจนจะชนเสาไฟ  ก่อนหน้านั้นก็เหยียบขี้หมาด้วยใช่มะ

คาร์ลอส : แล้วก็เคยพุ่งใส่ตาข่ายจนตัวติดขยับไม่ได้ด้วยใช่ไหมครับ

เมย์ : ให้ตายซี่  ถ้าแค่ชนก็พอว่า  แต่อาจจะเกิดเรื่องใหญ่กว่านี้ก็เป็นไปได้นะ

คาร์ลอส : อืม  นั่นแหละนะ

เมย์ : ถ้าคุณมาสะบาดเจ็บขึ้นมาละก็  ฉัน…

ฮาราดะ : เมย์…เป็นห่วงฉันเหรอ…

เมย์ : ถ้าคุณมาสะบาดเจ็บขึ้นมา  ก็ไม่มีแคชเชอร์คนไหนรับลูกของฉันอยู่ในทีมนี้แล้วนะ!

คาร์ลอส : อะ  เรื่องนั้นเรอะ…

ฮาราดะ : …ไอ้หมอนี่…

คาร์ลอส : แต่ก็นะ  ถ้าเผลอเอามาก็ช่างมันเถอะ

เมย์ : เปล่า  ไม่ใช่หรอก

คาร์ลอส : อะ…

เมย์ : ก็เข้าใจดีหรอกว่าแค่เผลอเอามา  แต่ว่านะ  ถ้ารู้สึกตัวแล้วรีบเอาไปคืนก็ได้นี่

ฮาราดะ : อะ…เอ่อ…

เมย์ : แต่ว่า  ตอนที่ฉันเข้ามาเนี่ยคุณมาสะอ่านอยู่ใช่มะ

คาร์ลอส : อย่างนั้นเหรอครับ

ฮาราดะ : คือ……อืม…ก็กะจะรีบเอาไปคืนอยู่แล้วละ  แต่กะจะ…อ่านอาโฮเกิร์ลสักหน่อยก่อนคืนแค่นั้นเอง…

เมย์ : เห็นมะ!  ไม่ได้นะ!  บู่วบู่ว!  เอาท์!  ยึดไว้อ่านคนเดียวจริง ๆ ด้วย!

ฮาราดะ : คือ…จะว่าใจด้านมืดสั่งให้ทำหรืออะไรดี…

คาร์ลอส : …กัปตันคร้าบ…

เมย์ : แล้วก็จะบอกว่าเผลอหรืออะไรก็ช่าง  แต่ก็ละเมิดกฎหอจริง ๆ ใช่ไหมล่า!  ต้องให้คุณมาสะเล่นเกมลงโทษอะไรสักอย่างแล้ว!

ฮาราดะ : เกม…ลงโทษ…?

คาร์ลอส : เอ่อ…ลงโทษน่ะโอเคแต่ไม่ใช่เล่นเกมซะหน่อย

เมย์ : อุ๊บ…หุหุ  เอาอะไรดีน้า~อ๊ะ…นั่นไง  ตั้งแต่วันพรุ่งนี้คุณมาสะต้องซื้อไอติมมาให้ฉันวันละแท่งละเป็นไง?

ฮาราดะ : เอ่อ…เรื่องนั้น…

คาร์ลอส : ตั้งแต่วันพรุ่งนี้?…ถึงเมื่อไรล่ะ?

เมย์ : หรือว่า…คุณมาสะจะเปลี่ยนเวรทำความสะอาดห้องน้ำอาทิตย์หน้ากับฉันกัน

ฮาราดะ : ก็นะ  ฉันก็ละเมิดกฎของหอจริง ๆ แหละ

คาร์ลอส : เดี๋ยวก่อนสิเมย์  อย่างนั้นนายก็ได้ประโยชน์แค่คนเดียวสิ

เมย์ : แหม  ไม่เห็นเป็นไรเลย  คนจับได้ขณะกระทำความผิดก็คือฉันนี่

คาร์ลอส : ขณะกระทำความผิดอะไรนั่น  พูดซะเว่อร์ไปได้

ฮาราดะ : ไม่เป็นไรหรอกคาร์ลอส  ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นยังไง  แต่ก็กฎต้องเป็นกฎ  ฉันผิดเองที่ไม่รักษาไว้

เมย์ : ช่ายแล้ว!  คุณมาสะเป็นฝ่ายผิดนะ!  นอกจากนี้จะให้ทำอะไรอีกดีน้า~หุหุ…หุหุหุ

คาร์ลอส : เมย์  นายอย่าได้ใจไปเลยน่า…เอ๊ะ?

เมย์ : หืม?

ฮาราดะ : อะไรเหรอ?

คาร์ลอส : กัปตัน (หยิบหนังสือขึ้นมา)  นี่มันไม่ใช่ฉบับล่าสุดหรอกครับ

เมย์ : เอ๊ะ?

คาร์ลอส : ก็ดูสิ  นางแบบน่ะ…อืม  ไม่ผิดแน่  นี่ฉบับอาทิตย์ที่แล้วน่ะ

เมย์ : อะ…ก็หมายความว่า…

คาร์ลอส : ของใหม่ออกมาแล้ว  เพราะงั้นจะอ่านในห้องก็ไม่เป็นไรไง

เมย์ : เอ๋!?  ไหงงั้นอ้ะ  ไม่เห็นหนุกเลย!

ฮาราดะ : งั้นเหรอ  ก็ว่าตอนเปิดอ่านผ่าน ๆ แล้วอย่างกับเคยอ่านมาแล้ว…

คาร์ลอส : นี่เหม่อถึงขนาดไหนละครับเนี่ย!?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s