Ace of Diamond · Drama CD translation

[DnA] แปล : ดราม่าซีดีในซิงเกิ้ล Eien no Rival (Kominato Haruichi’s character song) Part 1

คุณพี่ชายสุดยอดที่สุดค่ะ

แปลมาจาก Original Drama CD Part 1 จากซิงเกิ้ลคาแรกเตอร์ซองของฮารุอิจิค่ะ

เนื้อหาทั้งหมดแปลจากที่ฟังจับใจความเอง (หาสคริปไม่ได้) ดังนั้นหากมีจุดผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ

และเป็นไปได้ถ้าช่วยแจ้งให้ก็จะเป็นพระคุณอย่างยิ่งค่ะ (- -)(_ _)


เรียวสุเกะ : ฮารุอิจิ

ฮารุอิจิ : พี่? ทำไมถึงต้องเรียกผมให้มาที่หลังหอพักอย่างนี้ด้วยเหรอ?

เรียวสุเกะ : เพราะเป็นเรื่องที่พูดต่อหน้าคนอื่น ๆ ไม่ได้ไง

ฮารุอิจิ : เอ๊ะ?

เรียวสุเกะ : เท่านี้ฉันกับนายก็เป็นนักเรียนปีสามกับปีหนึ่งโรงเรียนเซย์โด ป็นคู่แข่งที่แย่งตำแหน่งเดียวกัน ไม่ใช่พี่น้องแต่เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันแล้วนะ รู้อยู่แล้วใช่ไหม?

ฮารุอิจิ : …รู้สิ พี่

เรียวสุเกะ : ไม่ใช่อย่างนั้นสิ

ฮารุอิจิ : อะ จริงด้วย…เข้าใจแล้วครับ รุ่นพี่โคมินาโตะ

เรียวสุเกะ : …อะ

ฮารุอิจิ : …ทำหน้าอย่างนั้น…มีอะไรเหรอ

เรียวสุเกะ : พอโดนนายเรียกว่ารุ่นพี่แล้ว…รู้สึกแปลก ๆ แฮะ

ฮารุอิจิ : เอ๊ะ!? งั้น…แล้วจะให้เรียกว่าอะไรดี?

เรียวสุเกะ : อย่างคุราโมจิกับมิยูกิก็เรียกว่าคุณเรียว (เรียวซัง) น่ะ

ฮารุอิจิ : งั้นก็…คุณเรียว…อุ๊บ ฮะ ๆ

เรียวสุเกะ : หัวเราะอะไรหา

ฮารุอิจิ : ก็ตอนเด็ก ๆ ผมเรียกพี่ว่าเรียวจังนี่นา ก็เลยจะเผลอเรียกว่าเรียวจังทุกที

เรียวสุเกะ : ฮารุอิจิ ฉันคิดว่านายรู้อยู่แล้วก็จริง แต่ถ้าเรียกชื่อฉันแบบนั้นที่นี่แล้วละก็…

ฮารุอิจิ : พี่…อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้นซี่

เรียวสุเกะ : ถ้ารู้อยู่แล้วก็แล้วไป

ฮารุอิจิ : แต่ว่า คนอื่น ๆ ถ้ามีพี่น้องอยู่ชมรมเดียวกันแล้วจะลำบากแบบนี้ไหมนะ

เรียวสุเกะ : นั่นสินะ ตอนอยู่ทีมซีเนียร์*ความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องก็ไม่ค่อยเกี่ยวกันด้วย แล้วก็อยู่ทีมเดียวกันทั้งพี่ทั้งน้องอีก

*เป็นคล้าย ๆ ทีมของสมาคมเบสบอลในเมืองนั้น ๆ สมาชิกจะเป็นเด็กม.ต้น

ฮารุอิจิ : นั่นสินะ

 

(เสียงเอย์จุนดังขึ้น)

 

เอย์จุน : ฮารุจจิ!! อยู่ไหนกันเนี่ย ฮารุจจิ!!

ฮารุอิจิ : เอย์จุนคุง?

 

(เอย์จุนวิ่งมาหา)

 

เอย์จุน : โห ฮารุจจิ มาอยู่ตรงนี้เองเหรอ

ฮารุอิจิ : มีอะไรเหรอ?

เรียวสุเกะ : ตัวน่ารำคาญโผล่มาแล้วแฮะ

เอย์จุน : โอ้ คุณพี่ชายก็อยู่ด้วยหรือครับ!?

เรียวสุเกะ : ถ้าเกะกะจะกลับก็ได้นะ

เอย์จุน : ไม่เลยครับ ๆ มีเรื่องที่อยากจะถามคุณพี่ชายผู้ปกป้องพื้นที่ระหว่างเบสสองกับชอร์ตสต็อปด้วยครับ! ไม่สิขอถามเลยนะครับ

ฮารุอิจิ : พื้นที่ระหว่างเบสสองกับชอร์ตสต็อป…ก็หมายความว่าเกี่ยวกับรุ่นพี่คุราโมจิ?

เอย์จุน : ใช่เลยล่ะฮารุจจิ! คนวิ่งเร็วอย่างกับผีนั่นดันบอกฉันว่านายทำตัวไม่สมกับเป็นรุ่นน้องเลยจงรักษาปากนั่นให้หายซะน่ะสิ!!

ฮารุอิจิ : เรียกว่าคนวิ่งเร็วอย่างกับผีนั่นมันออกจะโหดร้ายไปหน่อยนะ…

เอย์จุน : โอย~แค่นึกถึงก็เจ็บใจขึ้นมาทันทีเลย ฮึ่ย ๆๆๆ…

ฮารุอิจิ ; ไม่น่าใช่เรื่องกลุ้มใจถึงขั้นต้องกุมหัวแบบนั้นเลยนี่นา…ก็เรียกชื่อบวกกับ ‘รุ่นพี่’ เฉย ๆ ก็น่าจะดีแล้วนี่? ถ้าคิดว่าคนนั้นเป็นรุ่นพี่แล้วก็น่าจะทำได้นะ

เรียวสุเกะ : จะหายได้ง่าย ๆ แบบนั้นเลยเหรอ?

ฮารุอิจิ : ไม่หายเหรอ?

เรียวสุเกะ : นิสัยไม่ยอมแพ้จะมาขัดไว้น่ะสิ

ฮารุอิจิ : จริงด้วยสิ เอย์จุนคุงมีจุดที่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้อยู่นี่นา ฟุรุยะคุงก็ด้วย

เอย์จุน : อย่ามาจัดให้ฉันเป็นพวกเดียวกับฟุรุยะเซ่!!

เรียวสุเกะ : ความรู้สึกไม่อยากแพ้มันรุนแรงเกินไป ก็เลยไม่อยากยอมรับถึงจะเป็นรุ่นพี่ก็ตามหรือเปล่านะ?

เอย์จุน : สมกับเป็นคุณพี่ชาย!! เข้าใจผมเป็นอย่างดีเลยนี่ครับ!!

ฮารุอิจิ : เข้าใจแล้ว งั้นแปลว่าส่วนหนึ่งก็มาจากความรู้สึกของเอย์จุนคุงสินะ

เอย์จุน : ถ้าอย่างนั้นก็ง่ายละสิ

เรียวสุเกะ : แต่ว่ากับมิยูกิแล้วก็คุราโมจินี่พูดไม่สุภาพด้วยนี่ แล้วกับชิราสุก็ลืมชื่อด้วยใช่ไหมล่ะ?

เอย์จุน : อึ๊ก…โดนขุดประวัติดำมืดมาพูดจนได้

เรียวสุเกะ : จำชื่อของพวกพ้องผู้ยืนในสนามเดียวกันได้หมดหรือเปล่า?

ฮารุอิจิ : นี่พี่…ถึงจะเป็นเอย์จุนคุงก็ไม่น่าลืมถึงขนาดนั้นนะ

เรียวสุเกะ : ถ้าอย่างนั้นมาลองทดสอบดูไหมล่ะ? ฮารุอิจิ ลองพูดชื่อของคนในทีมที่เป็นตัวจริงดูสิ เฉพาะนามสกุลเท่านั้นนะ

ฮารุอิจิ : แค่นามสกุลเหรอ?…อ๋อ ให้เอย์จุนคุงตอบชื่อสินะ

เรียวสุเกะ : ถ้าพูดชื่อของทุกคนได้ครบก็จะยอมรับก็ได้

เอย์จุน : จริงเหรอครับ!? โอเค ฮารุจจิ!! รบกวนด้วย!!

ฮารุอิจิ : อะ…อื้ม!

 

(ฮารุอิจิเริ่มพูดนามสกุล)

 

ฮารุอิจิ : งั้นก็…คุราโมจิ!

เอย์จุน : โยอิจิ!

ฮารุอิจิ : อิซาชิกิ!

เอย์จุน : รุ่นพี่สปิตซ์…ไม่ใช่สิ จุน!

ฮารุอิจิ : ยูกิ!

เอย์จุน : ทะ…เท็ตสึยะ!

ฮารุอิจิ : มาซุโกะ!

เอย์จุน : รุ่นพี่มาซุโกะนี่…โทรุ!

ฮารุอิจิ : มิ–

เอย์จุน : มิยูกิ คาสุยะ!!

ฮารุอิจิ : ตอบเร็วจริง…

เอย์จุน : เพราะเป็นแบตเตอรี่กันไงครับ!

ฮารุอิจิ : อะ…งั้นจะพูดต่อละนะ โคมินาโตะ!

เอย์จุน : ฮารุจจิ–ไม่ใช่สิ คุณพี่เรียวสุเกะ

เรียวสุเกะ : หืม~ ชื่อฉันมาทีหลังเหรอ

เอย์จุน : เอ้อ…จะว่าไงดี…คือว่าชื่อที่เรียกง่ายมันออกมาก่อน…

เรียวสุเกะ : ฮารุอิจิ พูดต่อที

ฮารุอิจิ : อืม ซาไก!

เอย์จุน : ตำแหน่งเลฟท์! ซาไก อิจิโร่!

ฮารุอิจิ : อย่างกับเรียกชื่อคนตีเลยนะ…

เอย์จุน : คือก็จำได้เพราะอย่างนั้นน่ะนะ…

เรียวสุเกะ : งั้นเหรอ งั้นต่อไปตาฉันบ้าง ทาคิกาวะ

เอย์จุน : คริส ยู!

เรียวสุเกะ : ชิราสุ

เอย์จุน : เคนจิโร่!

เรียวสุเกะ : เห~ จำได้ด้วย

เอย์จุน : ผมจำชื่อพวกพ้องผู้กินข้าวหม้อเดียวกันได้อยู่แล้วครับ!

เรียวสุเกะ : งั้นคนต่อไปจะเป็นคนสุดท้ายแล้วนะ

เอย์จุน : รบกวนด้วยครับ!!

ฮารุอิจิ : ตอนนี้ตัวจริงที่ยังไม่ได้เรียกชื่อก็มีคุณทันบะ คุณคาวาคามิ คุณมิยาอุจิ คุณคาโดตะ คุณคุซึโนกิ คุณเอนโด คุณทานากะ คุณฮิกาสะ แล้วก็โค้ชคาตาโอกะ

เรียวสุเกะ : โอตะ

ฮารุอิจิ : เอ๊ะ?

เอย์จุน : …เอ๋?

เรียวสุเกะ : หัวหน้าชมรมโอตะ

เอย์จุน : หัวหน้าชมรมโอตะ…คนที่ไว้จอนคนนั้น?

เรียวสุเกะ : ใช่แล้ว คนที่ไว้ผมจอนที่เป็นอ.วิชาสังคมแล้วก็เป็นหัวหน้าชมรม เอ้า ลองพูดชื่อดูสิ

เอย์จุน : เอ่อ…อึก…อึ๊ก………….ยะ…ยอมแพ้แล้วครับ…

เรียวสุเกะ : ยังต้องฝึกฝนอีกสินะ ไปเรียนรู้เพิ่มซะสิ

เอย์จุน : ซาวามูระ เอย์จุน จะขอไปเรียนรู้เพิ่มก่อนครับ!!

 

(เอย์จุนวิ่งหายไป)

 

ฮารุอิจิ : เอย์จุนคุง…

เรียวสุเกะ : ไม่ต้องเป็นห่วง เจ้านั่นมันบ้านี่นา

ฮารุอิจิ : นั่นมันก็ใช่อยู่หรอก แต่ว่าจะให้นึกชื่อของหัวหน้าชมรมโอตะออกทันทีคงไม่ได้หรอก ชื่อคาสุโยชิเนี่ย

เรียวสุเกะ : เห~ชื่อนั้นเองหรอกเหรอ

ฮารุอิจิ : …เอ๋?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s