Ace of Diamond · Drama CD translation

[DnA] แปล : ดราม่าซีดีในซิงเกิ้ล FIGHTING SPIRIT [Part 2]

ปวดหูจากเสียงกรีดร้องของน้องมากค่ะ…

แปลมาจาก Original Drama CD Part 2 ในซิงเกิ้ลคาแรกเตอร์ซองของจุนซังค่ะ

เนื่องจากฟังจับใจความเองทั้งหมด  ดังนั้นหากมีจุดผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ  และช่วยบอกให้ด้วยจะเป็นพระคุณมากค่ะ


(เอย์จุนหมุนรูเล็ต)

 

เอย์จุน : ห้า!!  เลขห้าของห้องหมายเลขห้า!!

จุน : ฮึ่ย…อย่าแหกปากโวยวายมันทุกรอบสิฟะ  ซาวามูระ!!

อาสุมะ : นั่นน่ะสิ  แค่หมุนรูเล็ตเองแท้ ๆ

คาวาคามิ : ถ้าได้เลขห้าก็ต้องพักหนึ่งตานะซาวามูระ

เอย์จุน : จริงเหรอครับรุ่นพี่โนริ!?

จุน : หนึ่งสองสามสี่ห้า…ซาวามูระหยุดพักหนึ่งตานะ

อาสุมะ : ไปวิ่งรอบสนามไป!!

เอย์จุน : อะไรละครับนั่น!?  แล้วนี่ข้างนอกฝนตกอยู่นะ  ฝนตกหนักก็เลยต้องมานั่งเล่นเกมอยู่แบบนี้ไม่ใช่เรอะ!?

คาวาคามิ : ซาวามูระพูดจาไม่สุภาพ

จุน : นั่นน่ะสิ  ทำไมนายถึงพูดจาไม่สุภาพใส่รุ่นพี่ได้ห้ะ  ขนาดฉันเองยังไม่เคยทำแบบนั้นเลยนะ

อาสุมะ : จะใช่อย่างนั้นเหรอ  ตอนอิซาชิกิอยู่ปีหนึ่งออกจะเป็นพวกหาเรื่องมันทุกเรื่องนี่หว่า

คาวาคามิ : อ่า…เพราะงั้นแหละ…

จุน : เพราะงั้นแหละอะไรฟะ!

คาวาคามิ : ขอโทษครับ…

อาสุมะ : ให้ตายสิ…อุตส่าห์แวะมาดูการซ้อมหลังจากไม่ได้มาตั้งนาน  ทุกคนดันซ้อมในอาคารกันเสร็จแล้วซะได้

จุน : แต่ก็โดนให้ยกน้ำหนักอยู่พักใหญ่เลยนะครับ

คาวาคามิ : นั่นสินะครับ…แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ  อุตส่าห์เอาซีดีที่คุราโมจิบอกว่าอยากได้มาให้ยืมแต่เจ้าตัวดันไม่อยู่ซะได้

จุน : ฉันก็แค่มาคืนหนังสือเรียนที่ยืมไปเมื่อวันก่อนให้มาซุโกะเท่านั้นเอง

อาสุมะ : ฉันแค่มาตามหาตัวคาวาคามิเท่านั้นเอง  พอไปหาที่ห้องก็ดันมาอยู่นี่ซะได้

คาวาคามิ : ขอโทษนะครับ…

เอย์จุน : (เดินหมาก)  เอ้า…ฮึบ!  เดินหมากเรียบร้อยแล้ว  ต่อไปตารุ่นพี่โนรินะครับ

คาวาคามิ : อื้ม…อะ  ซาวามูระ  ไหงนายวางหมากหน้าช่องพักหนึ่งครั้งละ

อาสุมะ : คิดจะโกงเรอะ!!  ไปวิ่งรอบสนามไป!!

เอย์จุน : ไม่เห็นจะเกี่ยวกับวิ่งรอบสนามซะหน่อย!!

จุน : กับคนแบบนี้ก็ต้องลงโทษสินะ

เอย์จุน : ผมไม่วิ่งรอบสนามหรอกนะครับ

อาสุมะ : อย่างนั้นเหรอ  โค้ชน่ะเกลียดคนที่เอาแต่อู้ที่สุดเลยนะ  จะทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

เอย์จุน : อึ๊ก

คาวาคามิ : เอาเป็นแบ่งเงินให้คนละห้าร้อยดอลดีไหมครับ

อาสุมะ : โอ๊ะ  ไนซ์ไอเดียเลยนี่

เอย์จุน : เดี๋ยวก่อนสิ!  ตอนนี้ผมมีเงินในเกมนี้แค่พันสองร้อยดอล  จะจ่ายคนละห้าร้อยดอลได้ไงครับ!?

จุน : จ่าย่ให้ไม่ได้เหรอ

อาสุมะ : ไม่เป็นไร  ถ้างั้นก็จงจ่ายด้วยอย่างอื่นแทนสิ…ยังไงก็จงไปวิ่งซะ…

เอย์จุน : อยากให้ผมเป็นหวัดหรือไงครับ!?

อาสุมะ : สบายใจได้  นายน่ะไม่มีทางเป็นหวัดอยู่แล้ว

เอย์จุน : จะบอกว่าผมบ้าเรอะ!  คุณเองก็จะเรียกผมว่าไอ้บ้าเหมือนที่ไอ้แว่นคนนั้นพูดเหรอครับ!

จุน : ซาวามูระ  ใจเย็นก่อนเซ่

เอย์จุน : แต่ว่า

จุน : จะโวยวายไปความบ้าก็ไม่หายหรอก

เอย์จุน : รุ่นพี่สปิตซ์อ้ะ!

จุน : ว่าใครเป็นสปิตซ์วะ!!

 

(คาวาคามิรีบห้ามทัพ)

 

คาวาคามิ : เอ้อ  ผมมีข้อเสนอในฐานะที่เป็นนายธนาคารนะ

อาสุมะ : อะไรละ  ลองว่ามาสิ

คาวาคามิ : เกมนี้มีสัญญายืมเงินอยู่นะครับ  ยืมได้สองหมื่นดอล  แต่ว่าก็จะเก็บเงินที่ได้มาจนกว่าจะคืนครบละนะ

เอย์จุน : ฉันไม่หวังพึ่งเรื่องข้างหน้า!  เงินทุนอะไรก็ไม่มี!

จุน : แกมันเด็กเอโดะเรอะ!  เดี๋ยวสิแกน่ะไม่ได้เกิดที่นี่ด้วยซ้ำ

คาวาคามิ : เด็กเอโดะเนี่ยมิยูกิสินะ

อาสุมะ : มิยูกิเนี่ยนะ!?  เจ้านั่นดูไม่เหมือนเด็กเอโดะเลยนะ

จุน : รุ่นพี่อาสุมะเกิดที่คันไซนี่นะครับ

อาสุมะ : อุด้งก็น้ำใส ๆ ใส่แค่สาหร่ายคอมบุก็สุุดยอด  แล้วทำไมอุด้งทางนี้ถึงได้สีเข้มซะขนาดนี้เนี่ย

จุน : ใส่ปลาคัตสึโอะแห้งแล้วก็โชยุให้รสเข้มน่ะสิครับ  กินมาตั้งแต่เด็กแล้วก็เลยไม่ค่อยสนใจเท่าไร

อาสุมะ : ไม่ได้ ๆ!  กินโชยุไปซะแบบนั้นเดี๋ยวตูดก็พังพอดี!

คาวาคามิ : แทนที่จะห่วงเรื่องนั้น…คุณลดความอ้วนจะดี–

อาสุมะ : ว่าไงนะ!!

จุน : แต่ว่าก็ใช่แฮะ…นี่ตัวใหญ่กว่าก่อนหน้านี้อีกไม่ใช่เหรอครับ (บีบพุง) พุงนิ่มซะ–

อาสุมะ : หยุดเดี๋ยวนี้!!

จุน : เอ่อ…แต่ว่านี่มันออกจะ…(บีบพุง)  อะ  คาวาคามิ  นายจะลองด้วยไหม

คาวาคามิ : อะ…ขออนุญาตนะครับ! (บีบพุง) อ้ะ!

จุน : เห็นมะ

อาสุมะ : เห็นมะนี่คืออะไรวะ!!

เอย์จุน : (บีบบ้าง)  โห~~นี่มันนิ่มน่าบีบอะไรอย่างนี้

อาสุมะ : ไอ้เด็กเวร  แกทำอะไรอยู่ฟะ!!

เอย์จุน : ก็แหม~~~เห็นทุกคนคุยกันสนุกสนานก็เลยอยู่เงียบ ๆ  มา  แต่ก็อยากให้หมุนรูเล็ตสักทีแล้วน่ะคร้าบ

จุน : ต่อจากซาวามูระคือ…

อาสุมะ : คาวาคามิละสิ

คาวาคามิ : อะ…ผมเหรอครับ

เอย์จุน : ใช่ ๆ  รุ่นพี่โนริแหละครับ…อ้ะ  รู้สึกหิวน้ำจัง  งั้นผมออกไปซื้อก่อนน้า  รุ่นพี่อาสุมะเอาอะไรดีครับ

อาสุมะ : น้ำส้ม

จุน : จะดีเหรอครับ  มันออกจะหวาน

อาสุมะ : …นั่นสินะ  พุงก็ออกมาหน่อยแล้วด้วย (บีบพุง) งั้นเอาชาอู่หลงละกัน

จุน : ฉันเอาน้ำแอปเปิ้ล

คาวาคามิ : ฉันเอาโค้ก

เอย์จุน : รับทราบครับ!  เดี๋ยวจะรีบหามาให้  เพราะงั้นหมุนรูเล็ตให้คมสวยเหมือนตอนขว้างลูกสไลเดอร์เลยนะครับ!

คาวาคามิ : อื้ม  เอาให้สวยสินะ  เอาให้สวย…

จุน : เดี๋ยวก่อนคาวาคามิ

คาวาคามิ : อะไรเหรอครับ

จุน : ลืมอะไรกันไปหรือเปล่า

คาวาคามิ : (นึกออก) จะว่าไปแล้ว…

อาสุมะ : ไอ้เด็กเวรนั่น!  ไอ้เด็กเวรนั่นทำเป็นเนียนไปได้!!

เอย์จุน : อะ…ออกไปซื้อก่อนนะคร้าบบบบบบบบบบ!!!  (วิ่งหนี)

อาสุมะ : รอเดี๋ยวก่อนไอ้เด็กเวร!!

เอย์จุน : เหวอ  ขอโทษคร้าบบบบบบบบบบ (เผ่นออกจากห้อง)

อาสุมะ : อย่าหนีนะเฟ้ยไอ้เด็กบ้า!!  (วิ่งไล่)

 

(ได้ยินเสียงโวยวายดังมาเป็นระยะ)

 

อาสุมะ : (เสียงแว่ว) รอเดี๋ยวก่อนนนนนนนน

เอย์จุน : (เสียงแว่ว)  ว้ากกกกกกกก  ขอโทษคร้าบบบบบบบบ  ยกโทษให้ผมเถอะ  รุ่นพี่เมตาบอ!!

อาสุมะ : (เสียงแว่ว) อย่าหนีนะเฟ้ยไอ้บ้า!!

 

(จุนซังปิดประตูห้อง)

 

จุน : เฮ้อ  ช่วยไม่ได้นะ  ไปฝึกหวดลมดีกว่า (เห็นคาวาคามิหมุนรูเล็ต)  หือ?  คาวาคามิ  ทำอะไรอยู่น่ะ

คาวาคามิ : เอ๊ะ  ก็ตาผมนี่ครับ

จุน : ยังจะเล่นอีกเรอะ

คาวาคามิ : (เดินหมาก) หนึ่งสองสามสี่ห้า…อะ  หยุดพักหนึ่งตา

จุน : เอาน่า  ชีวิตคนเราก็งี้แหละ  ยอมแพ้เถอะ

คาวาคามิ : ครับ…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s