Ace of Diamond · Drama CD translation

[DnA] แปล : ดราม่าซีดีในซิงเกิ้ล VIOLENT WIND (Furuya Satoru’s character song) Part 2

มิยูกิคะ…รับมือกับเจ้าพวกนี้เหนื่อยหน่อยนะคะ

 

แปลจาก Original Drama CD Part 2 ในซิงเกิ้ลคาแรกเตอร์ซองของฟุรุยะค่ะ

เนื้อหาทั้งหมดฟังจับใจความเอาเอง (หาสคริปไม่เจอ) ดังนั้นหากมีจุดผิดต้องขออภัยด้วยค่ะ

และถ้าช่วยบอกจุดผิดให้ได้จะเป็นพระคุณอย่างยิ่งค่ะ


มิยูกิ : เฮ้อ ตกใจหมดเลย ไม่นึกว่าจะได้อาบน้ำกับหัวหน้าชมรมโอตะสองต่อสอง…คน ๆ นั้นไม่ได้อยู่หอซะหน่อยไหงมาอาบน้ำที่นี่ได้…ถึงจะเชียร์คาวาคามิไม่เปลี่ยนแต่ก็บอกว่าคาดหวังกับพิชเชอร์ปีหนึ่งที่เข้ามาใหม่ว่าจะเป็นพลังให้ได้–เหวอ!!? (ตกใจฟุรุยะ)

ฟุรุยะ : อ๊ะ รุ่นพี่มิยูกิ

มิยูกิ : ฟุรุยะ!? อย่ามายืนข้างเครื่องขายน้ำอัตโนมัติในเวลากลางคืนแบบนี้เซ่!! ฉันกลัวแทบแย่!! อะ…แล้วทำอะไรอยู่เนี่ย?

ฟุรุยะ : อ่านหนังสือครับ

มิยูกิ : ที่มืด ๆ แบบนี้เนี่ยนะ?

ฟุรุยะ : สว่างพอแล้วครับ

มิยูกิ : มีแค่แสงจากเครื่องขายน้ำไม่ใช่รึไง? เห็นตัวหนังสือด้วยเหรอ?

ฟุรุยะ : แค่เห็นรูปหมีขาวก็พอครับ

มิยูกิ : …หา? หนังสืออ้างอิงเกี่ยวกับสัตว์เรอะ? ผิดคาดเลยแฮะ…เอ๊ะ อย่างกับนายกำลังทำหน้าปลื้มปริ่มอยู่รึเปล่าหา?

ฟุรุยะ : ผมชอบ…หมีขาวน่ะครับ…(ท่าทางมีความสุขมาก)

มิยูกิ : อะงั้นเหรอ…ปกติชอบทำหน้าไร้อารมณ์อยู่เรื่อยตอนนี้เลยเข้าใจง่ายดีแฮะ

ฟุรุยะ : รุ่นพี่มิยูกิก็ดูด้วยไหมครับ? รูปหมีขาว…

มิยูกิ : เอ๊ะ?…อะฉันไม่เป็นไรหรอก ไม่ค่อยสนเท่าไรน่ะ

ฟุรุยะ : (หน้าซึมสุด ๆ)

มิยูกิ : อย่าทำหน้าผิดหวังเซ่!…แสดงออกตรง ๆ เลยแฮะ…แล้วนี่ยืนอ่านแบบนี้ไม่เมื่อยแย่เหรอ? หนังสืออ้างอิงดูหนักออก

ฟุรุยะ : ที่จริงแขนล้าตั้งแต่เมื่อกี๊แล้ว–

มิยูกิ : ไปนั่งอ่านดี ๆ เซ่!!

ฟุรุยะ : อะครับ…(จะนั่ง)

มิยูกิ : จะมานั่งตรงนี้ก็ไม่มีประโยชน์หรอก! ไปอ่านบนโต๊ะที่ห้องตัวเองเลย

ฟุรุยะ : …

มิยูกิ : เงียบแบบนั้นหมายความว่าไง หมอนี่เข้าใจยากจริง ๆ ด้วย…เฮ้ย เอาแต่เงียบแบบนี้ฉันไม่เข้าใจหรอกนะเฮ้ย

ฟุรุยะ : ไม่อยากอยู่ในที่แบบนั้นหรอกครับ

มิยูกิ : ห้ะ?

ฟุรุยะ : คืนนี้ผมไม่อยากอยู่ในห้อง

มิยูกิ : อะ เดี๋ยวก่อนสิ เรื่องนั้น–

 

(เสียงเอย์จุนดังขึ้น)

 

เอย์จุน : อ้ะ!! ฟุรุยะ!! (วิ่งมาหา) ตามหาแทบแย่!!

มิยูกิ : ซาวามูระ!?

เอย์จุน : (วิ่งมาถึง) ต่อไปตาฟุรุยะแล้ว กลับไปที่ห้องเลย

ฟุรุยะ : …

เอย์จุน : ไม่รีบไปเดี๋ยวรุ่นพี่คุราโมจิจะว่าว่าอะไรใส่ก็ไม่รู้ด้วยนะ

ฟุรุยะ : เอ๊ะ

เอย์จุน : เรียกว่านายเป็นไอ้อ่อนหนีจากการแข่งทั้งที่ยืนบนแท่นขว้างในการแข่งบ้าง–

มิยูกิ : ไม่น่า จะเป็นไปได้ไง–

ฟุรุยะ : จริงด้วย–

มิยูกิ : ไม่ใช่แล้ว!! แล้วนี่พวกนายทำอะไรกันอยู่เนี่ย?

เอย์จุน : ตอนนี้อยู่ระหว่างแข่งเล่นเกมต่อสู้กันอยู่น่ะครับ

ฟุรุยะ : ทำไมต้องห้องผมด้วย…

เอย์จุน : ก็รุ่นพี่คุราโมจิบอกว่าให้ฟุรุยะเล่นด้วยน่าจะสนุกดีออกน่ะ

ฟุรุยะ : ผมไม่สนุกด้วยนะ

มิยูกิ : …ตาคนนั้นเอาเต็มที่เลยนะ

เอย์จุน : ยอมทำตัวดี ๆ ซะเถอะน่า เกมต่อสู้กับหนังสืออ้างอิงเกี่ยวกับสัตว์อย่างไหนสำคัญกว่าหา

ฟุรุยะ : หนังสืออ้างอิงเกี่ยวกับสัตว์

เอย์จุน : ตอบทันทีเลยเรอะ…งั้นรุ่นพี่คุราโมจิกับหนังสืออ้างอิงเกี่ยวกับสัตว์ล่ะ?

ฟุรุยะ : หนัง–…รุ่นพี่คุราโมจิ…

เอย์จุน : อุ๊บฮะ ๆ พูดแก้ด้วย

ฟุรุยะ : ฮึ่ม…

มิยูกิ : เฮ้ย ๆ อย่าเอารุ่นพี่มาเล่นซี่

เอย์จุน : ก็ฟุรุยะเอาแต่ดื้อนี่นา!

ฟุรุยะ : เฮ้อ…อยากอยู่ที่เงียบ ๆ จัง…

มิยูกิ : เฮ้อ…พอเข้าใจสถานการณ์ละ ก็เลยมาอ่านหนังสือตรงที่ว่างใกล้ ๆ เครื่องขายน้ำอัตโนมัติเรอะ

ฟุรุยะ : …

มิยูกิ : แต่ถ้าเป็นแบบนี้ก็ขัดแย้งกันอีก งั้นก็พวกนาย ตัดสินกันด้วยการแข่งอะไรซักอย่างละกัน

ฟุรุยะ : ถ้าผมชนะ?

มิยูกิ : ซาวามูระก็ต้องยอมให้ฟุรุยะ–

ฟุรุยะ : เอาด้วยครับ

เอย์จุน : ถ้าฉันชนะก็ไปเล่นเกมต่อสู้นะ โอเค!! มาแข่งด้วยไอ้นี่กัน!!

มิยูกิ : …งัดข้อ?

ฟุรุยะ : ไม่แพ้เด็ดขาด…

มิยูกิ : ปิดออร่าก่อนเซ่!! แล้วพวกนายก็เป็นพิชเชอร์ด้วยดังนั้นห้ามเล่นงัดข้อเด็ดขาด! เกิดบาดเจ็บขึ้นมาจะทำไง?

เอย์จุน : งั้นไม่ใช้ข้างที่ถนัดแต่ใช้แขนขวาแทน–

ฟุรุยะ : ไม่ได้หรอก

เอย์จุน : ทำไมอ้ะ!?

ฟุรุยะ : ผมถนัดข้างขวา ถ้าจะเล่นก็ด้วยมือซ้าย

เอย์จุน : ข้างนั้นฉันถนัดนี่!…เอ๊ะ? ฉันถนัดซ้ายข้างขวาเลยโอเค แต่ฟุรุยะไม่ได้ข้างขวาเลยข้างซ้ายโอเค…หืม? ก็หมายความว่า…

ฟุรุยะ : อะ

มิยูกิ : ฮะ ๆๆๆ พวกนายเล่นงัดข้อกันไม่ได้ตลอดชาติเลยไม่ใช่เรอะ?

เอย์จุน : ฮึ่ยยย งั้นก็แข่งด้วยอย่างอื่นละกัน

ฟุรุยะ : เล่นมวยปล้ำด้วยนิ้ว?

มิยูกิ : นั่นก็ไม่ได้ ขืนนิ้วเจ็บก็ปาลูกไม่ได้สิ

เอย์จุน : งั้นก็แข่งด้วย(ตรงนี้ไม่แน่ใจว่าเกมอะไรค่ะ ขออภัยด้วย orzll)แล้วกัน อย่างนี้นิ้วไม่เจ็บแน่!

ฟุรุยะ : สนามไม่ว่างนะ

เอย์จุน : งั้นแข่งกินเร็ว!

ฟุรุยะ : โรงอาหารปิดแล้ว

เอย์จุน : แล้วจะให้ทำไงหา!?

ฟุรุยะ : ยอมแพ้ไหมล่ะ?

เอย์จุน : ฮึ่ยยยยยยยยย

 

(มิยูกิตัดสินใจไกล่เกลี่ย)

 

มิยูกิ : พวกนายเนี่ยนะ…คิดจะเถียงกันยันเช้าเลยรึไง? อื้ม…นั่นสินะ ไปขอซ่อนที่ห้องใครซักคนละเป็นไง?

ฟุรุยะ : ซ่อน?

มิยูกิ : อือ ถ้ารุ่นพี่บอกว่าฟุรุยะไม่ได้อยู่ห้องนี้ ซาวามูระเองก็ไม่ต้องโดนว่าด้วย

เอย์จุน : จริงด้วย!

ฟุรุยะ : เยี่ยมยอดไปเลย…

เอย์จุน : แล้วจะเป็นห้องใครอะ?

ฟุรุยะ : (จ้องมิยูกิ)……..

มิยูกิ : เอ๊ะ? อะ-อะไรหาฟุรุยะ? จ้องหน้าฉันซะ–หรือว่า!?

ฟุรุยะ : รุ่นพี่มิยูกิ ขอความกรุณาด้วยครับ

มิยูกิ : ไหงเป็นงั้นได้!?

เอย์จุน : เวลาแบบนี้ก็หาห้องพักไม่ได้ด้วยสินะ โอเค! ฉันก็จะพักห้องรุ่นพี่มิยูกิด้วย!

มิยูกิ : ซาวามูระด้วยเรอะ!? นายไม่ต้องกลับไปหาคุราโมจิแล้วรึไง!!

เอย์จุน : ฟุรุยะ! มาแข่งต่อในห้องรุ่นพี่มิยูกิกัน!! ต่อไปก็หมากรุกญี่ปุ่น!

ฟุรุยะ : ไม่เอาด้วยหรอก

มิยูกิ : ไม่ฟังกันเล้ย…

เอย์จุน : คิดว่าดีก็รีบทำดีกว่า! ไปกันเถอะครับ รุ่นพี่มิยูกิ!! (วิ่งนำ)

มิยูกิ : อย่าพูดเองเออเองเซ่!!…ให้ตายเถอะ ไม่ใช่แค่ฟุรุยะแต่ซาวามูระก็ด้วย…คืนนี้จะหลับได้ไหมเนี่ย…….เวลาผ่อนคลายฉัน…….

ฟุรุยะ : เฮ้อ…อยากอ่านหนังสืออ้างอิงเงียบ ๆ จัง……

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s