Ace of Diamond · Drama CD translation

[DnA] แปล : ดราม่าซีดีในซิงเกิ้ล GO MY WAY (Kuramochi Youichi’s character song) [Part 2]

คำสำคัญของดราม่าซีดีตอนนี้คือคำว่า “Bless you” ค่ะ

แอบสงสารคุราโมจิ อยู่กับเอย์จุนนี่คงปวดหัวตาย…

 

แปลจาก Original Drama CD [Part 2] ในซิงเกิ้ลคาแรกเตอร์ซองของคุราโมจิค่ะ

เนื่องจากเนื้อหาทั้งหมดฟังจับใจความเองหมด (หาสคริปไม่เจอ) ดังนั้นหากมีจุดผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ และถ้ามีจุดผิดช่วยบอกด้วยจะเป็นพระคุณอย่างยิ่งค่ะ (- -)(_ _)


(คุราโมจิจาม)

 

คุราโมจิ : ฮะ–ฮัดเช่ย!!!

เอย์จุน : Bless you!

คุราโมจิ : หนวกหูน่าไอ้บ้า พูดอะไรนั่น

เอย์จุน : เห็นว่าที่อเมริกาเวลาเห็นคนจามจะพูดอย่างนี้กันน่ะครับ คำที่ถูกต้องคือ “God bless you” มาจากความเชื่อที่ว่าหากจามแล้ววิญญาณจะหลุดออกจากร่างแล้วทำให้ป่วย จึงพูดเป็นการอวยพรน่ะครับ

คุราโมจิ : อ่าฮะ ใครเป็นคนสอนเรื่องนี้ให้นายกันน่ะ

เอย์จุน : (ตรงนี้พูดอะไรสักอย่างฟังไม่ทันค่ะ orzll เหมือนจะพูดว่าเจ้าหญิงอะไรซักอย่าง)

คุราโมจิ : เรย์จัง? อ่อ…ครูสอนภาษาอังกฤษนี่นา

เอย์จุน : จะว่าไป…ห้องนี้หนาวเหรอครับ?

คุราโมจิ : เอ้อ…ไม่น่านะ…เป็นหวัดแล้วหรือเปล่ามากกว่า…

เอย์จุน : ฮะฮะฮะฮะ อย่าล้อเล่นสิคร้าบ~ มีคนแบบหนึ่งที่จะไม่เป็นหวัดอยู่นี่นา~

คุราโมจิ : อย่ามาเหมาเป็นพวกเดียวกับเอ็งสิฟะไอ้บ้า!!

มาซุโกะ : ฮัด-เช่ย!!

คุราโมจิ : …ห้ะ?

 

(มาซุโกะเข้ามาในห้อง)

 

มาซุโกะ : ฮัด-เช่ยยย!!! อุกะ…

เอย์จุน : Bless you

มาซุโกะ : อุกะ?

คุราโมจิ : เอ่อ เมินไปก็ได้นะครับ เหมือนว่าซาวามูระจะฮิตคำนี้อยู่หรือไงเนี่ยแหละ แล้วคุณมาซุโกะ…เป็นหวัดเหรอครับ?

มาซุโกะ : อืม…อาจจะมีไข้หน่อยเหมือนกัน

เอย์จุน : ไหน ๆ…(กระแทกมือใส่)

มาซุโกะ : อุกะ!! (เซ)

คุราโมจิ : ไอ้บ้าเดี๋ยวเหอะนายตั้งแต่เมื่อกี๊แล้วนะ!! อย่าฟาดมาเต็มแรงอย่างนั้นเซ่นี่คุณมาซุโกะเป็นอะไรหรือเปล่ครับ!? ฮึบ…(ช่วยพยุง)

เอย์จุน : แต่ว่ารู้แล้วละครับ!! ร้อนจริง ๆ ด้วยครับ อุณหภูมิ 37.4 °C พอดิบพอดี

คุราโมจิ : จะไปรู้ได้ไงกันฟะ!! ไปยืมเครื่องวัดอุณหภูมิมาเร็ว ๆ เลย!

เอย์จุน : ครับ!

 

(วัดไข้เรียบร้อย)

 

คุราโมจิ : วัดเสร็จแล้วครับ

มาซุโกะ : อุกะ…

คุราโมจิ : ไหนดูสิ…37.4 °C…เฮ้ยซาวามูระ!?

เอย์จุน : เห็นม้า~เป๊ะเลย!!

คุราโมจิ : นี่นายเป็นพวกเด็กป่าเรอะ…

เอย์จุน : จะว่าไปแล้วนะครับรุ่นพี่มาซุโกะ ถึงจะเป็นแค่ไข้อ่อน ๆ แต่นอนพักจะดีกว่านะครับ

คุราโมจิ : อ่า…อย่างที่ไอ้บ้าพูด พักผ่อนร่างกายให้ดี ๆ เพื่อจะได้ไม่กระทบถึงการฝึกพรุ่งนี้น่าจะดีกว่าครับ อะ ให้ไปเอายาให้ไหมครับ?

มาซุโกะ : ขอโทษที…ถ้าติดพวกนายด้วยเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่ เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะไปนอนห้องข้าง ๆ ที่ว่างอยู่เอง

คุราโมจิ : ทำเป็นคนห่างไกลไปได้ แทนที่จะพูดอย่างนั้น นอนในเตียงที่คุ้นเคยจะหายป่วยเร็วขึ้นมากกว่านะครับ ผมกับซาวามูระจะไปนอนห้องอื่นเอง

เอย์จุน : ผมจะอยู่ดูแลรุ่นพี่มาซุโกะเองครับ!!

มาซุโกะ : ซาวามูระจัง ขอบใจที่เป็นห่วงนะ แต่ว่าถ้าติดหวัดไปก็แย่หรอก

เอย์จุน : งั้นจะไปขอให้คนทำเหล้าใส่ไข่ให้นะครับ!! ใช้เหล้าของเฉพาะที่ร้านมาซุโกะด้วย! *เป็นความเชื่อคนญี่ปุ่นว่ากินเหล้าใส่ไข่แล้วจะหายหวัดค่ะ*

มาซุโกะ : เอ่อ…พวกเรายังไม่บรรลุนิติภาวะนะ…

เอย์จุน : งั้น…บ๊วยตากแห้ง!

คุราโมจิ : อะไรละนั่น เอาบ๊วยตากแห้งมาทำไม

เอย์จุน : เอาเนื้อบ๊วยตากแห้งแปะบนหน้าไงครับ ทำอย่างนั้นแล้วไข้จะลดลงได้

คุราโมจิ : เป็นวิทยาการของที่ไหนกันฟะ

เอย์จุน : เสียมารยาทน่า เป็นวิถีการแพทย์ของประชาชนทั่วไปนะครับ!!

มาซุโกะ : แค่หมอนน้ำแข็งธรรมดาก็พอแล้วละ ซาวามูระจัง

คุราโมจิ : อ้ะผมเอาไอ้นั่นแช่เย็นไว้ในตู้เย็นน่ะครับไอ้เจลเย็นนั่นน่ะ ใช้ไอ้นั่นได้เลยครับ

มาซุโกะ : โทษทีนะ

คุราโมจิ : ฮึบ! เอาละ ไปนอนในที่นอนเลยเถอะครับ…แล้วซาวามูระไหงนายเข้าไปนอนในที่นอนแทนละหา!?

เอย์จุน : ผมคิดว่าขืนนอนในที่นอนเย็น ๆ เดี๋ยวจะไม่ดีเอาเลยกะจะใช้วิธีเดียวกับที่คิโนะชิตะ โทคิจิโร่ใช้กับรองเท้

ฟางของโอดะ โนบุนางะอุ่นให้น่ะครับ

*คิโนะชิตะ โทคิจิโร่ หรือชื่อที่ทุกคนรู้จักคือโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ มีเรื่องเล่าร่ำลือว่าใช้หลังตัวเองอุ่นรองเท้าฟางของโอดะ โนบุนางะให้ก่อนใส่ เลยทำให้โอดะชอบใจในตัวเขา*

คุราโมจิ : นั่นเหตุผลนายเรอะ!?

เอย์จุน : รุ่นพี่ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยเพื่อคนอื่นเลยนะครับเนี่ย…

คุราโมจิ : ใครมันจะไปอยากนอนในที่นอนที่อุ่นด้วยผิวหนังคนอื่นกันฟะ!!

เอย์จุน : นั่นมันก็แค่ความเห็นส่วนตัวนี่ครับ!!

คุราโมจิ : งั้นนายอยากนอนรึไง

เอย์จุน : ผมก็ไม่เอาด้วยหรอก

คุราโมจิ : ใช่ไหมล่ะ!! โอ๊ยเพลีย…

 

(มาซุโกะจามอีกครั้ง)

 

มาซุโกะ : ฮัด–เช่ย!!! อุกะ…

เอย์จุน : Bless you

คุราโมจิ : พูดมันทำไมทุกรอบฟะ

มาซุโกะ : ไม่เป็นไรหรอกน่า คุราโมจิ ทั้งหมดนี่ซาวามูระจังทำด้วยความปรารถนาดีทั้งหมดนี่นา

คุราโมจิ : คุณมาซุโกะ…แต่ว่า…

เอย์จุน : รุ่นพี่มาซุโกะ…ทำไมช่างใจกว้างเยี่ยงนี้…เทียบกันแล้วอีกคนกลับใจแคบเสียนี่กระไร

คุราโมจิ : นี่แก…

เอย์จุน : เดี๋ยวสิ ๆ ที่นี่มีคนป่วยนอนอยู่นะครับ!! อย่าส่งเสียงดังนักซี่!!

คุราโมจิ : ฮึ่ย…

เอย์จุน : งั้นรุ่นพี่มาซุโกะ เดี๋ยวพวกเราจะไปนอนกันที่อื่น ดังนั้นเชิญพักตามสบายนะครับ!

คุราโมจิ : ก่อนอื่นก็นอนพักให้หายหวัดก่อนนะครับ

มาซุโกะ : ขอบใจนะ ทั้งสองคน

 

(ทั้งคู่ออกจากห้อง)

 

คุราโมจิ : เฮ้อ ก่อนอื่นก็ออกมาจากห้องแล้ว…ซาวามูระ นายตั้งใจจะไปนอนไหนกันน่ะ

เอย์จุน : ผมน่ะนะ ก็เป็นแบตเตอรี่กันเลยกะจะไปห้องรุ่นพี่มิยูกิน่ะ

คุราโมจิ : ฉันก็กะจะไปที่นั่นเหมือนกัน นายไปหาที่อื่นเลย

เอย์จุน : ได้ไงกัน!! ไม่ใช่แบตเตอรี่กันแท้ ๆ!!

คุราโมจิ : ก็เป็นเพื่อนร่วมห้องกันไง!! อย่างนายน่ะไปนอนห้องคาเนมารุก็ได้นี่

เอย์จุน : ผมคงได้รับการเทศนาสั่งสอนเรื่องการฝึกวันนี้ในบลูเพนจากรุ่นพี่คริสไม่ผิดแน่…

คุราโมจิ : นั่นเป็นเพราะนายเองนะ เอาไงดีหว่า…ไปขอพักห้องคุณเรียวเอาละกัน

เอย์จุน : งั้นผมไปพักห้องฮารุจจิดีกว่า

คุราโมจิ : เอ๊ะ? ไม่ไปห้องมิยูกิแล้วเรอะ

เอย์จุน : กลัวว่าจะโดนด่าว่าไอ้บ้าตลอดเวลาจนนอนไม่ได้น่ะสิครับ…

คุราโมจิ : หืม…เอาเหอะ งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ (เดินออกไป)

เอย์จุน : ครับ! ราตรีสวัสดิ์ครับ!!

คุราโมจิ : (เดินไปสักพักนึง) ฮัดเช่ย!!

เอย์จุน : (ตะโกน) Bless you!

คุราโมจิ : ไปนอนไป!!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s