Ace of Diamond · Drama CD translation

[DnA] แปล : ดราม่าซีดีในอัลบั้ม Rival

ทุกคนอย่าลืมทำการบ้านกันนะคะ

ที่จริงกะจะแปลนานแล้ว  แต่ดองไว้แล้วลืม…(ช่วงนี้ติดดูเกมแคสเตอร์ญี่ปุ่นเล่นเกมมากไป  ฮือ orzll)

แปลจาก Original Drama CD ในอัลบั้มรวมคาแรกเตอร์ซอง Rival ค่ะ

เนื่องจากเราเป็นคนฟังและแกะเนื้อหาเอง  ดังนั้นอาจมีจุดผิดได้นะคะ  หากผิดตรงไหนต้องขออภัยและช่วยบอกจุดที่ผิดให้ด้วยนะคะ

แล้วก็ตอนฟังฮารุอิจิร่ายชื่อทสึเรทสึเรกุสะกับมากุระโนะโซชินี่หลอนตอนเรียนวรรณคดีญี่ปุ่นเลยค่ะ  แต่มากุระโนะโซชิแอบสนุกอยู่นะ  (ถึงเราจะชอบรวมกลอนชินโคะคินวะกะชูกับเฮียกคุนินอิชชูของเทย์กะซังที่สุดก็ตาม //ติ่งเทย์กะ //พล่ามอะไร)


คาเนมารุ : โทโจ  หลังจากนี้จะไปฝึกหวดไม้ใช่ไหม

โทโจ : พรุ่งนี้มีซ้อมแข่งนี่นา

คาเนมารุ : งั้นช่วยดูวิธีหวดให้หน่อยสิ

โทโจ : ได้เลย  ต้องโชว์ฟอร์มดี ๆ ให้โค้ชเห็นนี่นะ

คาเนมารุ : ใกล้ถึงช่วงแข่งฤดูใบไม้ร่วงแล้วน่ะสิ  ต้องขึ้นเป็นผู้เล่นตั้งต้นให้ได้เลย

 

(ฮารุอิจิเปิดประตูเข้ามา)

 

ฮารุอิจิ : คาเนมารุคุง  โทโจคุง!!  ตอนนี้สะดวกไหม!?

คาเนมารุ : โคมินาโตะ?

โทโจ : มีอะไรเหรอ  ท่าทางรีบน่าดู  แปลกจัง

ฮารุอิจิ : ฟุรุยะคุงเขา…แทบไม่ได้ทำการบ้านหยุดหน้าร้อนเลยน่ะสิ!!

โทโจ : เอ๊ะ  แต่อาทิตย์หน้าจะเปิดเทอมแล้วนะ

คาเนมารุ : แทบไม่เหรอ…เอ้ย  ฟุรุยะ  นายต้องอะไรหา

ฟุรุยะ : สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือเรื่องแรงโรล

คาเนมารุ : ไม่ใช่เบสบอลเฟ้ย!!  ฉันหมายถึงสิ่งที่ต้องทำตอนหน้าร้อน…นั่นก็คือการบ้านไง!!

ฟุรุยะ : …เอ่อ  อ่านหนังสือแล้วเขียนความประทับใจน่ะ

โทโจ : แล้วอ่านอะไรอยู่เหรอ

ฟุรุยะ : นี่  (หยิบให้ดู)

ฮารุอิจิ : Wild Animals I Have Known…(หนังสือเรื่องสัตว์สำหรับเด็ก)

คาเนมารุ : นี่มันหนังสือสำหรับเด็กประถมไม่ใช่เรอะ!!

โทโจ : นอกจากนี้ล่ะ

ฟุรุยะ : เอ๊ะ?

ฮารุอิจิ : อย่างเช่นวิชาภาษาอังกฤษ…เลข…ไม่ก็วรรณคดีน่ะ…

ฟุรุยะ : อะ…ลืมไปเลย

คาเนมารุ : จริงเหรอเนี่ย…เดี๋ยวก็โดนสอบซ่อมตั้งแต่เปิดเทอมหรอก  ไม่ส่งการบ้านเดี๋ยวโค้ชโกรธใส่นะ

โทโจ : เดี๋ยวไม่ได้ลงแข่งด้วยนะ

ฟุรุยะ : …จะไม่ได้ลงขว้างเหรอ…(ซึม)

คาเนมารุ : หมอนี่เข้าใจง่ายทั้ง ๆ ที่สีหน้าไม่แสดงอารมณ์แท้ ๆ…ระดับเดียวกับไอ้บ้ามูระเลยนะ

เอย์จุน : (โผล่) วะฮะฮะฮะฮ่า!!  เสียใจด้วยนะฟุรุยะ!!  ฉันขอรับตำแหน่งพิชเชอร์ตั้งต้นตอนเซ็มบาสึไปละกัน!!–ว่าใครเป็นไอ้บ้ามูระกันฟะ!!

คาเนมารุ : ซาวามูระ!?  โผล่มาจากไหนเนี่ย!?

ฮารุอิจิ : เอย์จุนคุง  ที่ว่ารับตำแหน่งพิชเชอร์ตั้งต้นตอนเซ็มบาสึนี่หมายความว่าไงเหรอ

เอย์จุน : คนไม่ทำการบ้านตอนหยุดหน้าร้อนจะไม่ได้ลงแข่ง  แปลว่าถ้าทำการบ้านก็จะได้ลงแข่งเซ็มบาสึแน่ ๆ น่ะสิ

ฮารุอิจิ : เอ่อ…นั่นน่ะแค่ยกตัวอย่างเพื่อกระตุ้นให้ฟุรุยะอยากทำการบ้านเองน่า…

โทโจ : ตัวซาวามูระตัดสินเรื่องไปเองแล้วสินะ

คาเนมารุ : แล้วนายทำการบ้านแล้วเรอะ

เอย์จุน : หึหึ  ดูนี่สิ!!

 

(เอย์จุนโชว์การบ้านให้ดู)

 

คาเนมารุ : อะ…อะ…นี่มัน…สมุดการบ้านวิชาเลข!!

ฮารุอิจิ : ทำการบ้านที่ให้ไว้ครบหมดแล้ว!?

โทโจ : …ไม่น่าเชื่อ

ฮารุอิจิ : เอย์จุนคุงคนนั้น…ที่เกลียดการเรียนเนี่ยนะ…

เอย์จุน : วิธีเอาชนะการบ้านหยุดหน้าร้อนคือลงมือทำไม่มีหยุด!!  พยายามทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกวันจนสั่งสมไปเรื่อย ๆ ไง!!

โทโจ : ซาวามูระ…พูดเรื่องจริงจังอยู่…

คาเนมารุ : เป็นไอ้บ้ามูระแท้ ๆ

เอย์จุน : ก็บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกว่าไอ้บ้ามูระ!!  เท่านี้ก็เข้าใจหรือยัง  ฟุรุยะ  จงวางใจฝากเนินขว้างไว้ที่ฉันแล้วตั้งสมาธิทำการบ้านไปเถอะ

ฟุรุยะ : (ไฟลุก)  จะทำให้เสร็จให้ได้…

คาเนมารุ : ไม่ใช่ละ  เรื่องแบบนี้ต้องทำแต่แรกสิ

โทโจ : (กระซิบ)  เดี๋ยวก่อน  ชินจิ  ดูการบ้านวิชาเลขของซาวามูระสิ

คาเนมารุ : มีอะไรเหรอโทโจ

โทโจ : (กระซิบ)  เขียนคำตอบผิดน่ะ

เอย์จุน : ว่าไงนะ!?

ฮารุอิจิ : จริงด้วย  (หยิบมาดู)  นี่ด้วย…นี่ก็ด้วย…นี่ก็ด้วย…นี่อีกแล้วก็นี่อีก  ผิดหมดเลยจนถึงข้อสุดท้าย!!

เอย์จุน : ไม่ใช่สิ!!  ผลจะเป็นยังไงก็ช่าง  คนสมัยก่อนเขาพูดกันว่าแค่เข้าร่วมก็ดีแล้วไง!!

ฮารุอิจิ : นั่นมันไม่เกี่ยวซะหน่อย!!

โทโจ : แล้วปกติอาจารย์ก็ให้การบ้านอยู่แล้วนะ

คาเนมารุ : สมกับเป็นไอ้บ้ามูระ  ได้อยู่อันดับสุดท้ายแหง

เอย์จุน : ว่าไงนะ!?  แล้วที่ฉันพยายามมาอ้ะ!?

ฮารุอิจิ : หายเป็นฟองไปน่ะสิ

เอย์จุน : อย่าพูดออกมาง่าย ๆ เซ่ฮารุจจิ!!

โทโจ : แล้ววิชาอื่นโอเคไหม?

เอย์จุน : เอ๊ะ?  วิชาอื่น?

คาเนมารุ : มีอีกหลายวิชาไม่ใช่เหรอไง  อย่างอ่านจับใจความของภาษาอังกฤษยี่สิบหน้า

โทโจ : ท่องจำศัพท์ภาษาอังกฤษ

ฮารุอิจิ : อ่านบทต้น ๆ ฉบับภาษาปัจจุบันของโฮโจกิ  ทสึเรทสึริกุสะ  มากุระโนะโซชิ

เอย์จุน : เยอะขนาดนั้นเชียว!?

ฟุรุยะ : เยอะกว่าตอนเรียนม.ต้นอีก…

คาเนมารุ : นอกจากนี้ยังมีอ่านตัวคันจิแล้วก็ประวัติศาสตร์ภาษาแล้วก็–

เอย์จุน : (ทึ้งหัว)  ว้ากกกกกกกกก  หยุุดเห้อออออออ  ไม่อยากได้ยินแล้วววววว

คาเนมารุ : …ซาวามูระก็ไม่ได้ทำการบ้านพวกนี้เหรอเนี่ย

ฟุรุยะ : เหมือนผมเลย…(ซึ้ง)

เอย์จุน : อย่าทำท่าดีใจสิวะ  ฟุรุยะ!!

โทโจ : เฮ้อ  สุดท้ายทั้งสองคนก็ไม่ได้ทำการบ้านสินะ

คาเนมารุ : เนินขว้างของเซ็มบาสึยังอยู่อีกไกลละน้า

โทโจ : โอกาสได้เข้าทีมตัวจริงก็คงยากด้วยสิ

เอย์จุน : ว่าไงนะ!?

ฟุรุยะ : อาจจะไม่ได้ลงแข่งด้วย…

ฮารุอิจิ : ..การบ้านหน้าร้อนที่เหลือก็คือสังเกตจันทรุปราคาสินะ

ฟุรุยะ : อ๋อ  อันนี้ผมรู้  ที่จะมองตรง ๆ ไม่ได้

เอย์จุน : ฉันก็รู้!!  แต่ฉันไม่มีฟิล์มสำหรับใช้มองโดยเฉพาะนี่นา  เอาไงดีฮารุจจิ!!

ฮารุอิจิ : เอ๊ะ!?…ถึงจะถามผมก็เถอะ…

เอย์จุน : คาเนมารู้!!!

คาเนมารุ : อึ่ก…อย่าเอาแต่พึ่งฉันทุกรอบสิวะ!!  แล้วนั่นน่ะมันคือสุริยุปราคาเฟ้ย

ฮารุอิจิ : นี่มันดูตาเปล่าได้  เพราะงั้นทำใจให้สบายเถอะ

โทโจ : แล้วจันทรุปราคาก็ยังไม่เกิดด้วย  ไม่เป็นไรหรอก  ไว้ทำด้วยกันนะ

เอย์จุน : (ร้องไห้) ฮือ…โทโจ…นายมันคนดีจัง…

ฮารุอิจิ : แต่ก็…เห็นแล้วรู้สึกโล่งอกเหมือนกันนะ

ฟุรุยะ : เอ๊ะ

เอย์จุน : อะไรเหรอ  ฮารุจจิ

ฮารุอิจิ : ก็เป็นไปตามคาดเลยนี่นา  ผมนึกภาพทั้งสองคนวางแผนทำการบ้านเป็นระบบระเบียบไม่ออกหรอก

เอย์จุน : ว่าไงนะ  หมายความว่าไงเรอะ  ฮารุจจิ!!

ฟุรุยะ : ยอมรับไม่ได้

โทโจ : อืม  เข้าใจดีเลย

คาเนมารุ : ถ้าเป็นแบบนั้นจริง  พรุ่งนี้ต้องฝนถล่มไม่ก็หิมะตกแหง

เอย์จุน : หา!?  แล้วนายทำการบ้านหน้าร้อนแล้วเรอะ!?

โทโจ : การบ้านภาษาอังกฤษเหลืออีกสามหน้า

คาเนมารุ : ฉันเหลือการบ้านคันจินิดหน่อย

ฮารุอิจิ : สุดยอดไปเลยนะทั้งสองคน  ผมเหลือแค่วิชาเลข…แต่ก็ตันตรงสามหน้าสุดท้ายเนี่ยแหละ

คาเนมารุ : อ๋อ…ข้อนั้นยากน่าดูนะ  อะ  จะว่าไป  โทโจถนัดวิชาเลขใช่มะ

โทโจ : อื้อ  ถ้าสงสัยอะไรก็มาถามได้เลย

ฮารุอิจิ : อ้ะ  ขอบใจนะโทโจคุง  จะไปถามพี่ก็ไม่ได้ด้วยเลยกลุ้มอยู่เนี่ย

เอย์จุน : หรือว่าฮารุจจิก็ด้วย…นึกว่ามัวแต่ฝึกหวดไม้ไม่ก็เล่นเกมอย่างเดียวซะอีก…

ฮารุอิจิ : ผมก็ตั้งใจเรียนเหมือนกันน่า

เอย์จุน : คาเนมารู้!!  มาทำการบ้านด้วยกันที!!  (เกาะ)

คาเนมารุ : (พยายามแกะออก)  ไปทำตรงนู้นเลยไป  ยังมีเวลาอยู่น่า!!

ฟุรุยะ : (จ้อง)

คาเนมารุ : อย่าจ้องหน้ากันเซ่  ฟุรุยะ!!

เอย์จุน : (ยังเกาะอยู่) ขอร้องละคาเนมารู้~

คาเนมารุ : อึก…เฮ้อ…ช่่วยไม่ได้  เดี๋ยวฉันช่วยดูแลพวกนายให้เอง

เอย์จุน : ขอบคุณอย่างสูงคาเนมารุ!!

ฟุรุยะ : (ยืนซาบซึ้ง)

คาเนมารุ : ฟุรุยะก็อย่าเอาแต่ยืนสิ  วิ่งไปเอาการบ้านเซ่!!  ฟังนะพวกนาย  ฉันจะช่วยนิดเดียวเท่านั้นนะ

โทโจ : ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้  ถึงปากจะบ่นแต่ก็ไม่ทิ้งใครอยู่ดีแหละ  ชินจิน่ะ

ฮารุอิจิ : สมกับเป็นคาเนมารุคุงเลย

เอย์จุน : เท่านี้การบ้านหยุดหน้าร้อนก็ไร้ปัญหา!!  โอ๊สต์โอ๊สต์โอ๊สต์!!

คาเนมารุ : อย่าแหกปากสิวะไอ้บ้ามูระ!!  นี่มันดึกแล้วนะ!!  (ฟาด)

เอย์จุน : โอ๊ย!!

ฟุรุยะ : (หลับ)

คาเนมารุ : อย่าหลับเซ่ฟุรุยะ!!  (ฟาด)

ฟุรุยะ : อึก  (ตื่น)

คาเนมารุ : ถ้าไม่คิดจะทำก็กลับไปเลย!!

เอย์จุน : อย่าทิ้งกันเซ่  คาเนมารู้!!

ฟุรุยะ : เดี๋ยวลงแข่งไม่ได้…

คาเนมารุ : งั้นก็ตั้งใจเข้าเซ่!!

ฮารุอิจิ : (ขำ)  ได้เวลาเริ่มเทศกาลทำการบ้านแล้วสิ

โทโจ : แบบนี้คงอยู่กันดึกแหง

ฮารุอิจิ : เดี๋ยวผมไปซื้อน้ำให้ทุกคนเอง

โทโจ : อ้ะ  เดี๋ยวฉันช่วยด้วย

เอย์จุน : โธ่เว้ย…เวลาฝึกส่วนตัวฉัน…ฮึ่ย…เดี๋ยวจะทำให้เสร็จแล้วไปซ้อมให้ได้เลยคอยดู!!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s