Ace of Diamond · Interview translation

[DnA] แปล : ดราม่าซีดีในซิงเกิ้ล WIN GLORY Part 2

โทโจใจดีจริง  แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ละเนอะ

ฟุรุยะน่ารักมากค่ะ //A//  ชอบตอนออลไรท์ตอนท้าย

ส่วนเอย์จุนนี่เสียงดังเกินพอแล้วจริง ๆ นั่นแหละ…


ฟุรุยะ : (เสียงตาย) ตีมาทางนี้

โทโจ : อีกนิดนึง

ฟุรุยะ : ตีมาทางนี้

โทโจ : …ส่งเสียงอีกสักหน่อยจะดีกว่านะ

ฟุรุยะ : …ตีมาทางนี้

โทโจ : อีกรอบนึง

ฟุรุยะ : ตี–(สำลัก)  แค่ก ๆๆ…

โทโจ : สำลักเพราะส่งเสียงดังแค่นี้ได้ด้วย

เอย์จุน : (เดินมาหา)  เอ๊ะ?  ฟุรุยะ  โทโจ  ทำอะไรอยู่ในที่แบบนี้เหรอ

โทโจ : อ้ะ  ซาวามูระ  คือ…กำลังคุยเรื่องป้องกันแนวเอาท์ฟิลด์กับฟุรุยะอยู่น่ะ

เอย์จุน : หืม?

โทโจ : ฟุรุยะก็ต้องลงป้องกันตรงเอาท์ฟิลด์บ่อยอยู่น่ะนะ

เอย์จุน : อ่อ  นั่นสินะ

โทโจ : ยังไง ๆ ถ้าเอาท์ฟิลเดอร์ไม่ส่งเสียงดังก็ไม่ได้น่ะสิ  เดี๋ยวเสียงจะไปไม่ถึงฝั่งอินฟิลด์  แล้วบางทีก็ต้องส่งเสียงบอกกันเวลารับลูกฟลายด้วย

เอย์จุน : อื้ม

โทโจ : แล้วก็คุยมาถึงเรื่องที่ฟุรุยะเสียงเบาน่ะ

เอย์จุน : จริงด้วย  แต่อย่างหมอนี่ไม่ใช่เสียงเบาแต่แค่แทบไม่พูดมากกว่า

ฟุรุยะ : ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย

เอย์จุน : ไม่ล่ะ  ใช่เห็น ๆ

โทโจ : ก็เลยลองให้ฝึกออกเสียงให้ดังขึ้นหน่อย  ตอนแรกก็คุยกันที่โรงอาหาร  แต่ถ้าส่งเสียงดังเดี๋ยวจะรบกวนคนอื่นเข้าน่ะ

เอย์จุน : ถ้าดังแค่ระดับเมื่อกี๊ก็เรียกว่าสร้างความรบกวนไม่ได้หรอกน่า

โทโจ : ไม่ค่อยส่งเสียงดังเท่าไรเลยละนะ

เอย์จุน : แบบนี้ไม่ได้นะฟุรุยะ!  ถ้าพูดถึงเอาท์ฟิลเดอร์ก็ต้องกล่าวว่ามีเสียงดังเป็นเส้นชีวิตสิ!

โทโจ : …ก็ไม่ได้พูดถึงขนาดนั้นหรอก

เอย์จุน : ดูรุ่นพี่สปิตซ์เป็นแบบอย่างสิ!

โทโจ : อ่อ  รุ่นพี่อิซาชิกิ?

เอย์จุน : อย่าว่าแต่อินฟิลด์เลย  เขาคำรามเสียงดังอย่างไม่น่าเชื่อไปถึงนอกสนามได้เลยนะ  นั่นแหละคือเอาท์ฟิลเดอร์ตัวจริง!!

โทโจ : จะว่าไปก็สุดยอดไปเลยเนอะ

ฟุรุยะ : เอ่อ  แต่ว่า

เอย์จุน : อย่างรุ่นพี่ชิราสุที่ปกติเงียบ ๆ เหมือนพระพุทธรูปเนี่ยพอถึงเวลาขึ้นมาก็ไม่น่าเชื่อว่าส่งเสียงดังแบบนั้นได้ไง!!–หรือจะว่าว่าถ้าส่งเสียงได้ขนาดนี้ก็ทำในเวลาปกติบ้างสิครับเหมือนกัน!!

โทโจ : ซาวามูระก็เสียงดังไปแล้วนะ…

เอย์จุน :   เวลาลูกฟลายมาถ้าไม่ส่งเสียงดังก็อันตรายจะตาย!!

โทโจ : อะ  ใช่ ๆ  เอาท์ฟิลเดอร์จะไล่ตามลูกอย่างเอาเป็นเอาตายเลยอาจจะวิ่งชนกันได้  เคยมีนักเบสบอลมืออาชีพต้องเลิกเล่นไปเพราะแบบนี้เหมือนกัน  เลยต้องส่งเสียงบอกกันเสมอน่ะ

เอย์จุน : ใช่แล้ว!  เอ้า  พูดคำว่าออลไรท์แบบดัง ๆ ให้ฟังที!!

ฟุรุยะ : …ออลไรท์

เอย์จุน : ดังยิ่งกว่านี้อีก  ออลไรท์!!

ฟุรุยะ : ออลไรท์

เอย์จุน : ยิ่งกว่านี้อีก!!  ออล–ไรท์!!

ฟุรุยะ : ออล…ไรท์

เอย์จุน : ต้องแบบนี้!!! ออล—–ไร—ค่อก ๆๆๆ (สำลัก)

โทโจ : ถ้าซาวามูระสำลักตามไปด้วยก็ไม่มีประโยชน์สิ

ฟุรุยะ : ไม่เป็นไร  ถ้าถึงตอนต้องทำแล้วรับรองว่าส่งเสียงได้แน่

โทโจ : ฟุรุยะก็ตีลูกเก่งด้วย  เพราะงั้นฝึกป้องกันเอาไว้เถอะน่า  ถึงบางทีจะขว้างลูกไม่ได้แต่ก็อาจจะได้ลงตีลูกด้วยนา

เอย์จุน : งั้นเหรอ  งั้นหมายความว่าฉันก็ควรร่ำเรียนความรู้ด้านเอาท์ฟิลด์ไว้บ้างสินะ

โทโจ : เอ๊ะ?  ซาวามูระน่ะเหรอ?

ฟุรุยะ : ทำไมล่ะ  ไม่เห็นจำเป็นซะหน่อย

เอย์จุน : ไม่น่า  ไม่ ๆๆ ไม่แน่หรอก  ฉันเองอาจจำเป็นต้องลงตีลูกหรือไม่ก็ต้องลงตำแหน่งอื่นนอกจากเป็นพิชเชอร์ก็ได้!!

โทโจ : เอ่อ…นึกไม่ออกเลยว่าเป็นสถานการณ์แบบไหน

ฟุรุยะ : อืม  นึกไม่ออก

เอย์จุน : อาจจะเป็นไปได้นี่นา!!  อย่างลงแข่งทีมสองในวันที่มีแข่งซ้อนกันอะ!!

โทโจ : อะ…งั้นเหรอ

เอย์จุน : ยิ่งกว่านั้นพิชเชอร์ผู้ได้รับฝากฝังเนินขว้างไว้ก็ควรรู้ว่าผู้เล่นตำแหน่งต่าง ๆ คิดอะไรอยู่ในหัวบ้างจริงมะ!!

โทโจ : อ้ะ  นั่นอาจจะจริงก็ได้

ฟุรุยะ : ยุ่งยากจัง…

เอย์จุน : ฉันเปล่าขอให้นายสอนให้ซะหน่อย!!

โทโจ : แต่แล้วจะสอนอะไรดีล่ะ  ซาวามูระน่าจะรู้เรื่องพื้นฐานหมดแล้วใช่ไหม

เอย์จุน : อะ  เออ  ก็ใช่แหละ

โทโจ : งั้นขอถามกลับหน่อย  ซาวามูระอยากรู้เรื่องอะไรเหรอ

เอย์จุน : เอ๊ะ?

โทโจ : มีหลายเรื่องอยู่นะ

เอย์จุน : อ่อเออ…นั่นสินะ!!  เอ่อ…

ฟุรุยะ : วิธีรับลูกแบบไม่ต้องทำท่าไชโย?

เอย์จุน : อย่ามาล้อเล่นกันนะ!!  นายเองตอนแรก ๆ ก็ดูไม่ได้เหมือนกันนี่หว่า!

ฟุรุยะ : ตอนนี้เก่งขึ้นแล้วน่า

เอย์จุน : นายในตอนนี้ก็ไม่ต่างกับฉันนักหรอก!!  ต้องพูดว่าไม่ได้ดีไปกว่ากันทั้งคู่แหละ!!

โทโจ : นั่นหมายความว่าไม่ว่าใครก็ไม่เก่งเหมือนกันล่ะสิ…

เอย์จุน : อะ…เอ่อ…ไม่ใช่แบบนั้นหรอก…ถ้าฉันฝึกซ้อมเสียหน่อย…

ฟุรุยะ : ทำได้เหรอ?  ยากกว่าที่คิดอยู่นะ

เอย์จุน : ฮึ่ยยยยยยยยยยย  มีประสบการณ์เข้าหน่อยก็ทำเป็นเหนือกว่า…ถ้าฉันรู้วิธีรับลูกโดยไม่ต้องยกมือไชโยแล้วละก็…

โทโจ : เอ่อ…กลับกันแล้วฉันอยากรู้ว่าทำยังไงถึงยกมือไชโยได้เพอร์เฟ็คแบบนั้นมากกว่าน่ะ

เอย์จุน : บอกฉันทีโทโจ!!  ฉันควรทำยังไงดี!!

โทโจ : อะ…ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ…เอ่อ…ดูลูกตีให้ดี ๆ…ซาวามูระน่ะชอบพุ่งเข้าหาลูกอยู่ตลอด…ก็คงต้องระวังลูกตีที่ลอยไปไกลกว่าที่คิดเท่านั้นละมั้ง…

เอย์จุน : งะ…งั้นเหรอ…

โทโจ : เอ้อ…อ้ะ  ไม่มีเรื่องอื่นอยากถามบ้างเหรอ

เอย์จุน : อืม…นั่นสินะ…อย่างวิธีขว้างลูกกลับโฮมอะ

ฟุรุยะ : อะ  นั่นง่ายอยู่นะ

โทโจ : เอ๊ะ?  ง่ายเหรอ

ฟุรุยะ : เล็งไปที่ถุงมือแคชเชอร์ให้ดีเหมือนตอนเป็นพิชเชอร์แล้วก็…เฟี้ยว

โทโจ : เอ๊ะ?

เอย์จุน : อ้อ  ขว้างเฟี้ยวไปที่ถุงมือสินะ!!

ฟุรุยะ : ใช่แล้ว  เฟี้ยว…

โทโจ : อะ  เดี๋ยวก่อนสิ!  กรณีฟุรุยะอาจจะไปถึงเลยก็ได้  แต่เดิมทีพื้นฐานคือจะขว้างเป็นวันบาวด์ก็ได้นะ  ถ้าพูดให้ถูกแล้ว

เอย์จุน : ไม่สิ  ถ้าฟุรุยะขว้างถึงฉันก็ต้องถึงเหมือนกัน!!

โทโจ : ฉันรู้นะว่านายมั่นใจเรื่องไหล่แต่จะฝืนไม่ได้นะ  ยิ่งกว่านั้นถ้าจำไม่ผิดซาวามูระรับบททดสอบขว้างลูกตรงให้ไปถึงตาข่ายตอนเข้าชมรมแต่ลูกมันหักเลี้ยวสุด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ

เอย์จุน : …อะ

โทโจ : ก็เลยเสียสิทธิ์เป็นพิชเชอร์ไปเลยใช่ไหม

เอย์จุน : ทะ…โทโจ…จำเรื่องเก่า ๆ ได้แม่นจังนะ…

โทโจ : ก็…ทุกคนดูอยู่นี่นา

เอย์จุน : ฉะ…ฉันน่ะเทียบกับตอนนั้นแล้วถือว่าพัฒนาขึ้นมากแล้วน่า…ต้องขว้างตรงเผงได้แน่

โทโจ : จริงเหรอ?

เอย์จุน : เออ  ได้อยู่แล้ว!!  เอ้อโทโจ  ช่วยสอนวิธีฝึกที่จำเป็นต่อการเป็นเอาท์ฟิลเดอร์ให้หน่อย!!  ถ้าทำแบบนั้นย่อมเล่นได้สมบูรณ์แบบยามลงป้องกันตรงเอาท์ฟิลด์ได้ทุกเมื่อแน่!!

โทโจ : เอ๋?  อะ…เอ่อ…นั่นสินะ  ก่อนอื่นก็ต้องฝึกร่างกายท่อนล่างเพื่อวิ่งรับลูกฟลายให้ทันนะ

เอย์จุน : อื้ม ๆ

โทโจ : ฝึกวิ่งทุกวันและวิ่งเร็วระยะสั้นเพื่อเพิ่มพลังเวลาออกตัวด้วย

เอย์จุน : อย่างนี้นี่เอง

โทโจ : ลากยางรถยนต์ไประหว่างวิ่งด้วยก็ดีเหมือนกัน

เอย์จุน : โอ๊ะ  เรื่องนั้นของถนัดฉันเลยล่ะ!!  แล้วไงต่อ?

โทโจ : ที่เหลือก็ฝึกขว้างเยอะ ๆ เพื่อขว้างลูกแรง ๆ เผื่อเวลาขว้างลูกกลับโฮมละนะ  แต่ควรจะจำกัดจำนวนลูกด้วยเรื่องภาระที่ไหล่ด้วย

เอย์จุน : อ๋อ…ฝึกขว้างเหรอ…

โทโจ : แค่จำลองการขว้างก็ได้  ยังไงการขว้างด้วยฟอร์มที่ถูกต้องทุก ๆ วันก็สำคัญอยู่ดีนั่นแหละ  ก็ประมาณนี้แหละมั้ง

ฟุรุยะ : แล้วเรื่องส่งเสียงดังล่ะ

โทโจ : ซาวามูระเสียงดังจนเกินพอแล้วล่ะ  ไม่เป็นปัญหาหรอก

เอย์จุน : งั้นเหรอ  โอ้ว!!  งั้นเริ่่มฝึกด้วยเมนูนี้ตั้งแต่วันนี้เลยแล้วกัน!!  ขอบใจนะ  โทโจ!!  (วิ่งหายไป)

ฟุรุยะ : นี่…

โทโจ : หืม?

ฟุรุยะ : ที่พูดไปทั้งหมดไม่ใช่วิธีฝีกเพื่อเป็นพิชเชอร์เหรอ

โทโจ : …อ่า  รู้จริง ๆ ด้วยสินะ  ก็ฉันอยากให้หมอนั่นพยายามในการเป็นพิชเชอร์นี่นา…ฉันเองก็ยังไม่ยอมล้มเลิกเรื่องเป็นพิชเชอร์ด้วย…

ฟุรุยะ : หืม  พูดอะไรอยู่เหรอ

โทโจ : อ้ะ…ก็ทุกคนในทีมเป็นคู่แข่งหมด…ละนะ

ฟุรุยะ : อืม  ผมก็จะพยายามในฐานะเอซเหมือนกัน

โทโจ : อะ  แต่ตอนลงเป็นเอาท์ฟิลเดอร์ก็ต้องส่งเสียงดังด้วยนา

ฟุรุยะ : …ออลไรท์

เอย์จุน : (จากที่ห่างไกล)  ไม่ยอมแพ้หรอก  ฟุรุย้า~~~!!

โทโจ : ฮะฮะ  ถ้าได้ประมาณนั้นก็ดีสิ

ฟุรุยะ : …อื้ม…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s