Ace of Diamond · Interview translation

[DnA] แปล : บทสัมภาษณ์อาจารย์เทราจิมะปี 2010

อาทิตย์นี้ไม่มีไดยะโนะบี  เลยขอมาลงนี่แทนค่ะ

ตัวญี่ปุ่นอ่านได้จากในนี้นะคะ

รอบนี้นอกจากอาจารย์จะพูดงงแล้ว  คนสัมภาษณ์ก็พูดงงยิ่งกว่า orzll…

ส่วนตัวขำข้อความท้ายสุดที่สุดค่ะ


ทีมที่เก่งคือ

– ในบรรดาทีมมากมายที่เขียนมาถึงตอนนี้  อาจารย์คิดว่าทีมที่เก่งเป็นทีมแบบไหนเหรอครับ?

พอได้ฟังเรื่องต่าง ๆ มาเยอะแล้ว  ก็น่าจะเป็นทีมที่เก่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากการแข่งอะไรสักนัดหนึ่งไม่ใช่เหรอครับ

– มีด้วยสินะครับ

หากความรู้สึกของผู้เล่นแตกต่างกันไปแล้ว  ถึงจะมีผู้เล่นที่พื้นฐานดีมาก ๆ ก็แพ้ได้เหมือนกัน  ผมคิดว่าสำหรับเบสบอลม.ปลายแล้วคนที่รู้ตัวว่า “พวกฉันอ่อนแอ” นั่นแหละที่เก่ง  แต่มันก็คงใช้ได้เฉพาะโรงเรียนที่เก่งในระดับหนึ่งละมั้งครับ

ผมว่าทีมที่ไม่มั่นใจในตัวเองจนเกินไป  หรือจะเรียกว่าทีมที่ทำในสิ่งที่ตัวเองทำได้เป็นอย่างดีนั่นแหละที่เก่งที่สุดครับ

– ถึงความสามารถของแต่ละคนจะเยี่ยมยอดแค่ไหนก็ตาม…สินะครับ  หน้าร้อนปีนี้ก็มีโรงเรียนเก่ง ๆ ที่รวบรวมทีมเป็นหนึ่งเดียวไม่ได้พ่ายแพ้ไปเหมือนกันนะครับ

นั่นสินะครับ  ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม  เวลาเด็กม.ปลายรวมตัวเป็นหนึ่งกันได้นั้นจะมีพลังงานล้นเหลือเลยนะครับ

นั่นอาจจะสื่อได้ว่าการรวบรวมทีมเป็นอะไรที่ยากที่สุดก็ได้  ที่เขาบอกว่าปีไหนกำหนดตัวกัปตันได้ง่าย ๆ ละก็ปีนั้นจะเก่งมากเลยนี่ครับ

– ครับ

หากกัปตันมีความเป็นผู้นำอย่างสูงก็จะไปได้สวย  ส่วนที่ทีมซึ่งไม่เป็นดังนั้นก็จะไม่เก่งนั้นผมว่าเพราะรวบรวมคนให้เป็นหนึ่งเดียวไม่ได้น่ะครับ

 

เกี่ยวกับเอกลักษณ์

– ผมเป็นสายการ์ตูนเลยได้อ่านการ์ตูนอยู่เสมอ  ตอนนี้มาถึงเล่ม 21 แล้ว  เอกลักษณ์ของตัวละครแต่ละคนนั้นโดดเด่นน่าดูเลยนะครับ

ที่เป็นดังนั้นเพราะเป็นหน้าที่ด้วยส่วนหนึ่ง  แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งเบสบอลนั้นนอกจากชื่อแล้วตัวละครจะแตกต่างกันไปตามตำแหน่งและไลน์อัพด้วย  อย่างไม้สามจะเป็นคนแบบนี้  ทุกคนจะมีลักษณะของตัวเองและถือกำเนิดขึ้นมาเองน่ะครับ  กลับกันแล้วเลยใช้ลักษณะที่มีอยู่แล้วอย่างเช่นคนแบบนี้เป็นไม้สามเนี่ยนะ! ได้ด้วย  ที่จริงแล้วไม่ใช่คนแบบนี้แต่เพราะเป็นไม้สามเลยต้องตีเยอะกว่านี้หน่อย  ตัวละครมันขยายออกไปเองแบบนี้แหละครับ

– นั่นคือความเป็นตัวละครต่าง ๆ จะเกิดขึ้นมาเองสินะครับ  ที่รู้สึกได้ว่าการ์ตูนเรื่อง Ace of Diamond เข้าถึงทุกคนได้ก็เพราะมีคนเล่นเบสบอลพูดว่า “ฉันเป็นคนแบบโซโนะ” อยู่บนอัฒจันทร์จริง ๆ น่ะครับ  (หัวเราะ)

ผมดีใจนะครับ  แต่ที่จริงก็อยากเขียนถึงทุกคนในชมรมหรือเรื่องอื่น ๆ มากกว่านี้อีก  พอมีจำนวนสมาชิกทีมอยู่เยอะในทีมแบบนั้นแล้วยังไงก็เขียนเป็นการ์ตูนไม่ได้ผมเลยไม่ได้เขียนถึง  แต่ในความเป็นจริงแล้วน่าจะมีอยู่มากกว่านั้นอีกครับ  ก่อนหน้านี้ตอนผมไปเก็บข้อมูลที่ไซตามะซาคาเอะซึ่งเป็นต้นแบบโรงเรียน  ที่นั่นมีคนอยู่ประมาณ 90 คนเลยครับ  บรรยากาศการซ้อมอลังการสุด ๆ  ใช้สนามสามฝั่งทั้งหมด  มีจำนวนคนเยอะขนาดนั้นถ้าไม่ใช้ก็ไม่ไหวน่ะครับ  พอเห็นแบบนั้นก็สงสัยขึ้นมาว่ากำลังเล่นด้วยความรู้สึกแบบไหนกันขึ้นมาเลย

– นั่นสินะครับ

พอมีจำนวนสมาชิกเยอะขนาดนั้นแล้วก็สงสัยขึ้นมาว่าอย่างปีหนึ่งหรือปีสามเนี่ยถ้าชิงตำแหน่งตัวจริงมาไม่ได้แล้วจะฝึกซ้อมด้วยแรงกระตุ้นแบบไหนอยู่กันนะ  แล้วก็คิดว่าถ้าผมเขียนถึงจุดนั้นได้ด้วยก็น่าจะดีเหมือนกัน

จะให้เขียนทั้งหมดนั้นเป็นไปไม่ได้ผมเลยอยากพูดถึงไว้หน่อย  ในความเป็นจริงแล้วคงมีคนหลาย ๆ คนรู้สึกกล้ำกลืนมากกว่านี้  หรือคนอย่างโซโนะพูดความในใจออกมาก็อาจกลายเป็นคนไม่น่าคบไปเลยก็ได้  แต่ถึงยังไง ๆ นี่ก็เป็นการ์ตูนเลยอยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกัน  อย่างซาวามูระก็คงอาจถูกแกล้งอยู่บ้างก็เป็นได้  (หัวเราะ)

– อาจจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ ก็ได้  (หัวเราะ)

 

เบสบอลม.ปลายในช่วงนี้

เดี๋ยวนี้ขนาดไปเก็บข้อมูลมาหลาย ๆ อย่างแล้วก็ไม่เห็นว่าชมรมเบสบอลสมัยนี้เข้มงวดเรื่องชั้นปีสูงต่ำเลย  ดูไปได้สวยดีนะครับ  สภาพแวดล้อมก็น่าอิจฉาด้วย

– เรื่องนั้นมีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา  แล้วสมาพันธ์เบสบอลม.ปลายก็ประกาศเรื่องอัตราการทำกิจกรรมชมรมต่อเนื่องตั้งแต่ม.สี่ถึงม.หกด้วยว่าเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในช่วงสิบปีนี้เลยครับ  เป็นเพราะความพยายามจากฝั่งผู้ฝึกสอนสินะครับ  ผู้ฝึกสอนจะสอนให้เห็นความหมายในการเล่นเป็นระยะเวลาสามปี  แล้วก็ทุ่มเทแรงด้านการศึกษาด้วย

สภาพแวดล้อมดีขึ้นก็จริง  แต่ถึงอย่างนั้นทีมที่เก่งก็จะสร้างบรรยากาศที่ดีขึ้นมาได้แหละครับ  ทำยังไงถึงสร้างแบบนั้นขึ้นมาได้  ทั้งที่ไม่ได้โกรธหนักขนาดนั้นเสียหน่อย  แต่ที่เป็นแบบนั้นได้เป็นเพราะอะไรกัน  ผมไม่ได้มีประสบการณ์ในเบสบอลยุคสมัยนี้เลยนึกสงสัยอยู่หน่อย ๆ เหมือนกันครับ

 

ประสบการณ์สมัยม.ปลาย

– โรงเรียนของอาจารย์เทราจิมะเคยไปถึงรอบสี่ทีมสุดท้ายตอนอาจารย์อยู่ม.ห้า  เลยเป็นที่จับตามองในจังหวัดหรือเปล่าครับ?

เปล่าครับ  ทีมผมอ่อนสุด ๆ เลยถูกเรียกว่ามิราเคิลเซ็นอิจิแทนครับ (ชื่อเต็มคือเซ็นซือไดอิจิ) เพราะพวกผมชนะแค่สองครั้งตอนซ้อมแข่งแต่ไปถึงรอบสี่ทีมสุดท้ายได้  ประสบการณ์ในครั้งนั้นเองก็ปรากฎอยู่ในการ์ตูนเยอะอยู่ครับ  นัดแรกชนะตัวเก็งชิงชนะเลิศได้  หลังจากนั้นเลยติดลมตามไปน่ะครับ  ผมเลยมีประสบการณ์ว่าแม้ทีมเก่ง ๆ เองก็ยังแพ้ได้มาจากตอนม.ปลายครับ  ผมเข้าใจว่าอีกฝ่ายเกิดลนขึ้นมา  แล้วความลนลานนั้นทำให้ไม่อาจเล่นได้แบบที่เคยเป็น  เป็นความรู้สึกที่ประหลาดน่าดูเลยครับ

ส่วนพวกผมนั้นไม่เคยคิดว่าจะชนะ 100% อยู่แล้ว  ทุกคนเลยพยายามเพื่อไม่ให้รู้สึกเสียใจภายหลังกัน  จึงไม่มีเรื่องอะไรมาถ่วงความรู้สึกน่ะครับ  ก็เลยรู้สึกว่าเอ๊ะ?  อะไรเนี่ย? ไปแทน

– สำหรับเบสบอลม.ปลายแล้วทีมที่เก่งไม่ใช่ว่าชนะ  แต่ทีมที่ชนะคือเก่ง

ผมจึงชอบรอบรองชนะเลิศกับรอบชิงในการแข่งคัดเลือกที่สุดครับ  ไม่ว่าใครก็หวังไปที่เดียวกันจึงยอมให้กันไม่ได้  แต่ยังไงก็ย่อมมีผลแพ้ชนะเกิดขึ้น  น่าสนใจกว่าโคชิเอ็งแท้ ๆ

– เลยอาจมีแรงกดดันว่าจะแพ้ไม่ได้มากกว่าอย่างเห็นได้ชัดก็ได้

ผมไม่รู้ว่าอะไรเป็นตัวตัดสินผลแพ้ชนะ  แต่ก็สัมผัสถึงความรู้สึกจากทั้งสองทีมได้นะครับ

 

ภาพของโคชิเอ็ง

ผมว่ามันเป็น “งานเทศกาล” น่ะครับ  เป็นของแถมรอบคัดเลือก  พวกคุณจะสนุกกับเบสบอลได้ถึงขนาดไหน?  ความหมายน่าจะต่างกับรอบคัดเลือกพอควรนะครับ  ผมเคยฟังการสัมภาษณ์โค้ชของทีมซึ่งชนะรอบชิงเขตอยู่ครั้งหนึ่ง  ตอนเขาบอกว่า “โล่งอกเลยครับ” นี่ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งเลยครับ  ฟังแล้วเข้าใจความรู้สึกโล่งใจที่พาเจ้าพวกนี้ไปถึงโคชิเอ็งได้มากกว่าความดีใจสุด ๆ เลย  ผมอยากให้ทุกคนสนุกกับเบสบอลอย่างไม่ต้องคิดอะไรเพราะมีทีมแบบนี้มารวมตัวกันนี่แหละครับ

 

ข้อความถึงผู้เล่น

“Ace of Diamond” ไม่มีเรื่องความรักอยู่เลยสินะครับ  นั่นแหละแสดงถึงชีวิตม.ปลายของผม

โค้ชของพวกผมพูดไว้ว่า “แฟนน่ะไว้เข้ามหาฯลัยแล้วจะหาเมื่อไรก็ได้  เพราะงั้นรีบเล่นเบสบอลไว้ตอนนี้ซะ”  คำพูดนั้นติดค้างอยู่ในตัวผมน่ะครับ  (หัวเราะ)

ในชีวิตของคนเรานั้นคงมีช่วงเวลาสำคัญเพื่อทุ่มเทกับเบสบอลได้ถึงเพียงนี้แค่ตอนนี้เท่านั้น  ผมเลยอยากให้ลงมือทำตามที่ใจต้องการไปเลยครับ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s